Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Als wapen tegen zwaar UV-geweld
draag ik twee zwarte glazen voor mijn ogen.
Ik heb me heel de dag nog niet bewogen
en lig met factor vijftig uitgeteld.

Een bladerdak biedt wel bescherming, hoor,
maar houdt met windkracht twee en zonkracht negen
zo’n eigenwijze Celsius niet tegen.
Die eist bij Paulusma een nieuw record.

Met water sproeien heeft totaal geen zin.
De tuin is dor, het gras is overleden.
De zomer komt met bakken naar beneden.
’t Is noodweer en ik zit er midden in.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De Vlaamse dichter

 



De Vlaamse dichter is een eend op krukken.
Hoewel hij enkel kluchtig kan mislukken
Laat hij zijn kromme maaksels steeds weer drukken -
Zijn geest is dof, zijn botte pen loodzwaar

En nooit eens reikt hij, brave zemelaar,
Een regel hoger dan het middelbaar.
Veel beter dan de pen, dat stuk gevaar
Greep hij de penis, om zich af te rukken.

En voor het dichteresje: evenzo -
Al is zij ook het teerste maagdelijn
Dat passend zwijmelt over barenspijn,

Ik geef haar bovenstaand octaaf cadeau -
Hoewel voor haar nochtans, subliem tableau!
De pen nog enigszins van nut kan zijn.


(Uit de nieuwe bundel komhoeheetieookweerevendoorscrollenenjevindthem)

 

 

Koop koop koop