Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Sophie zegt: “Hup, de botoxspuit erin.
Je wilt toch jong en zeer begeerlijk blijven”
Ik snap het niet want mooie oude wijven
Zie ik veel liever dan zo’n nep godin

Zo’n stijve kop met veel te hoge ogen
Sophie, Sophie, wat doe je ons toch aan
Een zacht gezicht zou je juist prachtig staan
De spuit verbieden zou van mij wel mogen

Slechts als een hond te oud is om te leven
Zou je hem best een spuitje kunnen geven

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dierenthuis

Ik woonde vroeger op de evenaar,
in huis en tuin omringd door vreemde dieren.
De houseboy bakte wel eens vleugelmieren,
die proefden we, ze smaakten zoet en raar.

De tuin die leek wel kilometers lang
en grensde aan mijn jungle met een sluippad.
Ik zag er slingeraapjes, een civetkat,
ook vond ik er een dode witte slang.

Rondom het huis was een enorm balkon
waar onze grijze roodstaartpapegaai
zijn naam Kasuku riep met veel lawaai.
De plantenbak met de kameleon.

En nu? Nu hebben we twee poezen thuis,
en soms hoor je het piepen van een muis.

 

Dit gedicht was bij de beste 8 van de autobiografische sonnettenwedstrijd.