Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

floris

Ik was een Floris toen ik negen was
Ik holde in galop zoals een paard
Mijn jas als cape en met een houten zwaard
Sloeg ik mijn vijand plat tegen het gras
 
Ik zeg, nu Floris zelf is uitgeteld,
Bedankt en rust maar zacht mijn grote held
 

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Aan het staatsroer



De laatste tijd dacht ik steeds “minder minder”
Bij politieke pochers op teevee
Hun gepalaver klonk nooit recht door zee
Goddank, een viertal lijkt iets eensgezinder

Straks klotst er wel een opblaasboot, heel stoer,
Met Rubberen Rutte grijnzend aan het roer