Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

ganzenbord
Flickr
 
Als kind deed ik met moeder Ganzenbord
en meestal liet ze mij dan stiekem winnen.
Ik was verdacht gelukkig in het spel,
want steeds wist ze de regels te verdraaien.
 
Nu zit ze, omdat zij wat warrig wordt,
in een tehuis. Ik ga daar graag naar binnen.
Met mij een potje Ganzen wil ze wel,
al moet ze naar mijn voornaam meestal raaien.
 
De regels zijn niet uit haar hoofd verdwenen
elk vakje weet ze blindelings te staan.
Haar rekenkunst is wel voorgoed verloren.
 
Ze staat op vijfenvijftig, werpt de stenen.
Een vijf, een twee; ze kijkt me vragend aan.
“Kijk nou, je mag acht vakjes nu naar voren”
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Versje



Naar 'Een veldmuis vond in ’t beukenbos..'

Een man vond in zijn achtertuin
Een oude handgranaat
Hij bracht het ding naar binnen toe 
En zei ‘het kan geen kwaad’
Hij maakte het met poetskatoen
En soda blinkend schoon
En dacht ‘ik stel het voor het raam
Voor iedereen ten toon’

Maar zover kwam het niet……


De politie heeft bij een bejaard echtpaar in Ouddorp een grote hoeveelheid oude wapens en munitie in beslag genomen.