Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 

[Alouette] Terugkeer van het zeilmeisje

 
Laura is terug!
Vragen volgen vlug:
'Maanden op de oceaan
Golven om je heen
Verder heel alleen -
Waarom heb je het gedaan?'

Zij duikt in haar kraag
En ontwijkt de vraag:
'Laura, wat deed jij op zee?
Wilde je wat tijd?
Zocht je eenzaamheid?
Wat bereikte je ermee?'

Moeheid eist zijn tol
Dus haar stem klinkt hol
Laura stamelt bleek als doek:
'Hoe het is gegaan
Wat ik heb doorstaan
Lees je later in mijn boek'

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Woning

crossroad


Waarom heb ik ooit deze woning betrokken
Aan ’t kruispunt van Doemsteeg en Dodemanslaan
Waar schimmen hun slag in de duisternis slaan
En avonden lang om mijn ziel zitten gokken

De nacht stapelt uren als loodzware blokken
En vleermuizen piepen van wanhoop en waan,
De balken verzakken, de vloeren vergaan,
Het klamme behangsel ziet zwart van de pokken

Vannacht voor de laatste keer wakker geschrokken,
In ’t karige licht van de krimpende maan
Bood deurwaarder Dood mij een dwangbevel aan

Nog even een tip voor de adem zal stokken:
Ach mens, laat u niet door een makelaar lokken
Naar ’t kruispunt van Doemsteeg en Dodemanslaan