Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Mijn tante is een ware drama queen
Het kleinste basakkoord doet haar al snikken
En zij hoeft maar een violist te zien
Dan staat ze al haar tranen weg te slikken

Dat grienen is nog niks bij haar geklaag
Nu hangt ze jammerend aan het loket:
In het concertprogramma van vandaag
Ontbreekt haar favoriete strijkkwartet

Haar man, mijn oom, staat kalmpjes aan haar zijde
Een bioloog, wat nuchterder van aard
Hier minder thuis dan in een bloemenweide
Klopt troostend op haar hand en zegt bedaard:

'Ach lief, precies zoals ik gister zei:
't Seizoen van de viooltjes is voorbij'

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Dag Daan



Een moedige soldaat is afgezwaaid
Al zei hij zelf: 'Ik heb geen strijd gestreden'
En werd dit in een fraai gedicht beleden
Hij is niet laf en stiekem afgetaaid

Zijn levenswerk, gelijmd of ingenaaid
Toont hoe hij zijn gedachten wist te kneden
Gevoed door brille en diepzinnigheden
Zien wij een vuur dat hoog is opgelaaid

Rust nu maar uit, al ben je niet meer moe
Maar denk maar niet dat we je snel vergeten
Omdat je nog steeds op de planken staat

En als straks het verdriet wat is gesleten
Herlees ik je en grinnik af en toe
En maak daarbij een goede fles soldaat


Koop koop koop