Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Mijn tante is een ware drama queen
Het kleinste basakkoord doet haar al snikken
En zij hoeft maar een violist te zien
Dan staat ze al haar tranen weg te slikken

Dat grienen is nog niks bij haar geklaag
Nu hangt ze jammerend aan het loket:
In het concertprogramma van vandaag
Ontbreekt haar favoriete strijkkwartet

Haar man, mijn oom, staat kalmpjes aan haar zijde
Een bioloog, wat nuchterder van aard
Hier minder thuis dan in een bloemenweide
Klopt troostend op haar hand en zegt bedaard:

'Ach lief, precies zoals ik gister zei:
't Seizoen van de viooltjes is voorbij'

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Canyon (Lai)



Ik krijg die schurk wel klein
Ik zit in de woestijn
Vermomd

De rotspartijen zijn
Als bij een douchegordijn
Gekromd

Zijn aanblik is vilein
Ik steek hem neer en schijn
Verstomd:

Het snode meesterbrein
Heeft kermend van de pijn
Gegromd

Ik zeg hem voor de gein
‘’Je hebt voorlopig fijn
Gebromd’’

Totdat hij, zonder sein
Zich werpt in een ravijn -
Verdomd!

Bundels