Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Opzij, het blaasensemble komt eraan
Hun woest geloei is al van ver te horen
In strakke linie schrijden ze naar voren
Ze zijn door niets en niemand te verslaan

Geen mens kan nog een zinnig woord verstaan
Ook zij niet, met die doppen op hun oren
Ze laten zich door weer of wind niet storen
Hun echelon zal blazend voorwaarts gaan

Hun instrumenten wervelend paraat
Zo wordt de buurt van bladafval bevrijd
Maar vluchtig is hun smetteloze spoor

Als Sisyphos gaan zij voor altijd door
Eén zuchtje wind - 't is lucht en ledigheid -
Daar dwarrelt al hun werk weer over straat

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Olbollekebol

Mijn God wat een drama!
Ik schrijf deze regels
Met lood in de schoenen
Dit valt nog niet mee!

Van stress slaak ik zelfs wat
Castraatzangerskreetjes
Dit experiment
Was een heel slecht idee!