Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



De gure wind, de bleke zon
De kilte van het leeg perron
Het stootblok vormt hier een symbool
Van elke reis is Roodeschool het eindstation

De ronk vertrouwd in het gehoor
Daar dieselt op het enkelspoor
Een dikke rups op boerenkool
Vanaf vandaag na Roodeschool nog even door

En door dit nieuwe fenomeen
Wordt alles anders dan voorheen
Je komt nog dichter bij de pool
De reis begint in Roodeschool vanaf spoor 1

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Vergankelijk






Als schemerlicht het raam verduistert 
hef ik het glas en weet mij even 
door zoete eenzaamheid omgeven 
terwijl mijn stem je naam weer fluistert.
 
De maan werpt kilte door het glas;
Ik pook de haard op en de vonken
verstuiven tot zij, weer verzonken
versmelten in de rode as.

En al de jaren die vergleden,
de levens en de lijdensduur;
zij vallen samen in het vuur
als was het een moment geleden.

(Uit: De tijd vliegt, maar de dagen gaan te traag, )

 

Koop koop koop