Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



De gure wind, de bleke zon
De kilte van het leeg perron
Het stootblok vormt hier een symbool
Van elke reis is Roodeschool het eindstation

De ronk vertrouwd in het gehoor
Daar dieselt op het enkelspoor
Een dikke rups op boerenkool
Vanaf vandaag na Roodeschool nog even door

En door dit nieuwe fenomeen
Wordt alles anders dan voorheen
Je komt nog dichter bij de pool
De reis begint in Roodeschool vanaf spoor 1

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Verbeteringsgesticht

Mijn vader gaf me nooit een compliment,
wellicht uit angst me grondig te verpesten.
Wel pakken slaag kreeg ik, als om te testen
of ik hem liefdevol bleef toegewend.

Mijn moeder mepte ook, minder frequent,
want ze las nooit Spock’s opvoedingsattesten.
Vriendinnen kregen slaag en huisarresten,
dat was die tijd een fluitje van een cent.

“Ik stuur je naar ’t verbeteringsgesticht
als je zo doet,” zei pa. Op zijn gezicht
 verried een twinkeling een practical joke.

“Wat is dat voor iets?” was dan steeds mijn vraag.
“Een hele strenge school met altijd slaag.”
“Ook als je niets gedaan hebt?” Ja, dan ook.

 

Uit De ziel is een  pannenkoek, een autobiografie in sonnetten.

Koop koop koop