Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft




De meeste onrust vind je in de stad
Ons dorp kent 's zomers enkel kalme dagen
Om maar te zwijgen van de stille nachten

Hier op het platteland heeft niemand klachten
Wij lossen ruzies op rondom een krat
Er vallen zelden onverdiende slagen

We hebben hier maar één politiewagen
De dorpsagent doet meestal niets dan wachten
Gebeurt er iets, dan zijn er helpers zat

Er danst een naakte dichter door de velden
De halmen buigen ruisend om zijn lijf

Hij wordt gevangen door een man of vijf
En moet zich bij de burgemeester melden

Zo'n onrust heeft ons dorp nog nooit gehad


Bout-rimé als hommage aan Niels' nieuwe vorm:

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Hemels tafereel


Gerrit Komrij 1944-2012


Ach, kijk ze nou toch vrolijk staan te springen!
De witte veren vliegen in het rond
Ook cherubijntjes in hun blote kont
Staan stralend van Gods lof en eer te zingen

Eén loopt zich door de menigte te wringen
Verbeten trek rond de wat weke mond
Ondanks zijn blos oogt hij wat ongezond
Normaal bij pas gestorven stervelingen

Hij spreidt een zelfverzekerdheid ten toon
Ondanks zijn nu gestaakte ambtstermijn
Alsof zijn sterven hem pas echt een doel gaf

Hij stevent recht op God af op Zijn troon
En zegt met lijzig, achteloos venijn;
‘Ga als de sodemieter van mijn stoel af!’

 

 

Koop koop koop