Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

feestbomen

 

De winterzon werpt nog haar laatste stralen
De schemer komt, de avond valt al vroeg
Toch zal ik in het duister niet verdwalen
Ik weet de weg en er is licht genoeg
 
Ook als de nacht valt, voel ik me hier thuis
Mijn pad wordt fel verlicht door het geflonker
Tienduizend lichtjes leiden mij naar huis
Ik vind mijn weg wel, nergens is het donker
 
Ineens word ik omstraald door blauwig licht
En rode letters dwingen me tot staan
Ik staar verschrikt in een gefronst gezicht
De wijkagent kijkt mij bestraffend aan
 
'Je kunt het leuk vertellen, echt heel goed
Maar zorg eens dat je fietslicht het weer doet!'

 

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

a propos III

Ik liep op het Sint-Pietersplein in Rome
Je weet wel; met die paus op het balkon
Die net zijn vrome paastoespraak begon
Toen mocht een kindje bij hem boven komen
Hij streelde het verbaasde knaapje teer...

Maar goed, waar was ik ook al weer

------------------------------------------

Ik kwam eens in een schamel onderkomen
Niet voor het eerst, want ik vang daar de huur
'Mag het ook zo?' zei een matrone zuur
En zij begon voortvarend op te stomen
Ik voelde achter mij reliëfbehang

Maar dat is nu niet van belang

------------------------------------------

Ik liep eens langs een waslijn met veel slippen
Daar zat een dame, wijdbeens op een stoel
Het weer wás al zo buitensporig zwoel
Ze spreidde met een brede lach haar lippen
Er werd mij zo een diepe blik vergund...

Maar dat is hier nu niet het punt

Koop koop koop