Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

breuk

Ik zie het aan zijn ingezakte schouders
Dit weekend was hij weer eens bij z’n pa
Na school vanmiddag gaat hij naar zijn ma
Zo is het leven met gescheiden ouders
 
Ze zijn alweer een tijdje uit elkaar
Maar al die ruzies, dat voortdurend vitten
Dat gaat toch in zo’n jongenskoppie zitten
Nou heeft ‘ie weer zijn rekenwerk niet klaar
 
En ik maar roepen: doe nou even mee
Dat vereenvoudigen is zó te leren
Hij kijkt met lege ogen naar het bord
 
Ik tref zijn blik, we weten alle twee
Dat zulke breuken blijven repeteren
En dat twee halven nooit een hele wordt
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De oude school



Zondag de uitslag van de Willem Wilmink Dichtwedstrijd, maar hier de winnaar van de Virelai Post-moderne wedstrijd met een toepasselijk gedicht:De oude school

'Ach, zou die school er nog wel zijn,
kastanjebomen op het plein,
de zware deur,
platen van ridders met een kruis
en van Goejanverwellesluis
geheel in kleur.'

Willem Wilmink



De oude school - 2013

Zeg, zou die school er nog wel zijn?
Van Wilmink en van meester Haan,
de directeur.

De plaat met ridders aan de wand,
kastanjebomen op het plein
van meet af aan.

De specifieke eigen geur
van krijt en pis. Die dorre plant.
Het speelterrein.

Ja, zou die school er nog wel staan?
Het fietsenhok, de zware deur
Ach.. afgebrand!

 

Bundels