Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

mucha
Alphonse Mucha, 1897
 
Violen snerpen, contrabassen brommen
De dirigent tikt op zijn lessenaar
Een handgebaar doet het rumoer verstommen
 
Vivaldi's meesterwerk staat voor u klaar
Waarin hij vier sonnetten heeft verscholen
We spelen alle delen na elkaar:
 
De lente - vrolijk feest voor de violen
De zomer als een lange lome geeuw
De late herfst met jagende triolen
 
Dan pizzicato voor de eerste sneeuw
En denk erom, dit stuk wordt opgenomen
Dus geen gekuch, gegiechel of geschreeuw
 
Zorg dat het klínkt vanaf de eerste tel
Wanneer ik zo de pizzabakker bel
 
Ook ons forumlid Christiaan Abbing zond een prachtig vers in voor de Vivaldi-sonnettenwedstrijd
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Thee (bout rimé)

carlspitzweg
Carl Spitzweg: The poor poet (1839) 
 
Het is het seizoen van de pijnlijke kelen
Aan hoest en aan hoofdpijn heb ik geen gebrek!
Mijn kop staat op barsten dat kan ik niet velen
Mijn neus is gezwollen en doorlopend lek
 
De kans op een spoedig herstel lijkt maar klein.
Wat ik dus mijn baas node mee heb te delen
Is dat ik vandaag niet aanwezig zal zijn.
het is een vacant tussen alle burelen
 
Ik blijf in m’n bed dat bevalt me zeer goed,
Al lig ik dan wel naar een borrel te snakken
Maar wat ik nog liever heb is een glas wijn.
 
Men schenkt mij een glas maar daarin zit azijn
Ik word hier verzorgd door een groep maniakken.
Wat lijdt een ziek mens door dat addergebroed.
 
 
Thee ( het origineel )
 
O, drabbig plantensap in zwakke kelen,
hoe smerig is uw dampende gebrek!
Gij zijt het ranzig lijkvocht dat bij velen
het lijf verzwakt eer 't weer naar buiten lekt
 
als lauwe pis. 't Verschil is meestal klein.
En ik drink liever 't sap uit mijne delen
dan dat ik u mijn lavende laat zijn.
Gij heksendrank! Verderver van burelen!
 
Alleen voor dorre zieken zijt gij goed,
die hijgend naar hun koude doodskleed snakken
en u drinken als ooit Socrates zijn wijn.
 
Voor mij blijft gij de duivelse azijn
die ge altijd was. Het bocht van maniakken.
De moedermelk voor veil addergebroed.
 
© Balthasar van Stavelnaere