Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Het land lijkt steeds meer op een koninkrijk,
Nu namen van de leiders zich herhalen,
Het halve volk stemt níet, maar sterren stralen,
En zo blijft alles elke keer gelijk.

Wie over acht jaar wint, is ook bekend:
Dan wordt mevrouw Obama president.


... Hillary Clinton doet mee aan de Amerikaanse presidentsverkiezingen in 2016. In het Republikeinse kamp dreigt Jeb Bush hetzelfde te gaan doen. Er is dus een grote kans dat een nauw familielid van een oud-president in het Witte Huis komt. Eerder gebeurde dat met Adams, Roosevelt en Bush ...

 



 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De Snavelstaart

Lang had de Snavelstaart gewacht
en stil had hij gezwegen;
aan sproeten had hij nooit gedacht,
toch heeft hij ze gekregen.
 
Wat is de Zin? zo peinsde hij.
Waarom kreeg ik geen voeten
of vleugels, maar voorzag men mij
van honderddertien sproeten?

Hij pakte puur op zijn gevoel
zijn staartpunt in zijn snavel
en trok zijn hele buitenboel
naar binnen door zijn navel –
 
En floep! hij was een Suizebol,
vanbuiten vol, vanbinnen dol,
die door de ruimte tolde
 
tot hij in ’t sterrenstelsel Froen
getroffen door een zwerkbalschoen
een muizenhol in rolde.
 
Een eeuwigheid of tig miljard
gebeurde in dat zwarte gat
geen sikkepit, geen snars, geen spat.
 
Er moet Iets zijn dat mij dit flikt,
dacht hij. Het is Al voorbeschikt.
Er moet Iets... 
(enz.) – totdat:

 
Zwoesj! Froen vloog in een sterrenstorm
een bocht uit van de tijd;
prompt sprong hij in zijn oude vorm
van voor de sproetigheid.

(Een achterlijf van enkel staart,
als voorlijf slechts een snavel
en met daartussen uiteraard
die peilloos diepe navel.)

De Snavelstaart is terug bij af:
hij weet van niks en zwijgt.
Vandaag of morgen staat hij paf,
als hij weer sproeten krijgt.
 

Koop koop koop