Colofon

HET VRIJE VERS

Hetvrijevers.nl is een initiatief van Quirien van Haelen en is opgericht in 2009. De site is een vrijplaats voor light verse en gerelateerde vormvaste uitingen.
 
redactie2
 

REDACTIE

Jaap van den Born is hoofdredacteur. De redactieleden zijn Inge Boulonois, Arjan Keene en Remko Koplamp (foto: namen alfabetisch.) Het Forum is een plek waar leden worden verwelkomd en aangemoedigd, als ook met harde hand door medeversificatoren worden bijgestaan. De technische aangelegenheden worden beheerd en bewaakt door Arjan Keene.
 

FACEBOOK

Het vrije vers heeft ook een facebookpagina. De dagelijkse verversing is in de uitstekende handen van Remko Koplamp en Inge Boulonois.
 

BIJDRAGEN

De auteurs die op Het vrije vers publiceren stellen oud en nieuw werk op aanvraag, op eigen initiatief, en geheel belangeloos ter beschikking. Bijdragen worden ook door de redactie uit het forum gekozen. Forumleden geven impliciet toestemming dat de redactie een bijdrage op de voorpagina kan plaatsen, en dat bijdragen in eventuele andersoortige uitgaven onder auspicien van Het vrije vers kunnen worden opgenomen. In dat laatste geval zal de redactie hun uiterste best doen om auteurs te benaderen.

De verantwoordelijkheid voor de teksten ligt bij de auteur. Gedichten mogen niet zonder toestemming van de auteur worden overgenomen door derden. Reageren kan op sommige artikelen, maar anonieme of niet ter zake doende reacties worden verwijderd. Bijdragen van auteurs zijn na te lezen in het menu ter rechterzijde. Daar vindt u ook allerlei links naar sites van dichters, liedtekstschrijvers en overige interessante zaken.
 

FORUM

Om voor deelname aan het forum te registreren (en daarna in te kunnen loggen) vindt u onder de kop LOG IN aan de rechterkant van de site een linkje met de naam 'Registreer'. Als u daar op klikt kunt u in een formulier allerlei gegevens invullen en zult u na het bevestigen een mail krijgen met o.a. een bevestigingslink. Dan krijgen wij een mail waarmee we uw nieuwe account kunnen activeren.

 

EERSTE HULP 

Bovenstaande is noodzakelijkerwijs omslachtig, voornamelijk om lieden die niets met light verse op hebben buiten de deur te houden. Mocht er derhalve iets mis gaan in deze beveiligde stroom bitjes en datjes, stuur dan svp een mail naar info [at] hetvrijevers [punt] nl (vul apenstaartje en punt in daar waar aangegeven, maar dat zal duidelijk zijn). Vermeld de naam waarmee u op het forum zichtbaar wil zijn (dat mag eventueel een pseudoniem zijn, al moedigen wij graag aan om uw werkelijke identiteit te gebruiken) en wij zullen zorgen dat er een profiel wordt aangemaakt en/of degene die u probeerde aan te maken wordt geactiveerd. Daarna zullen we u uiteraard berichten.

 
CONTACT

Voor redactionele zaken kunt u mailen naar:
redactie [at] hetvrijevers [punt] nl
 
Voor technische zaken, morele steun en andersoortige vragen:
info [at] hetvrijevers [punt] nl

 
 
(c) Het vrije vers 2009-2024
www.hetvrijevers.nl
Het vrije vers gebruikt het Content Management System Joomla, het forum is van Kunena, op het forum is het mogelijk om BBCode te gebruiken (zoekt u dat maar eens op).
 
 
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Het monster van de angst


Anne Vegter en haar echtgenoot

We zijn blij en verheugd dat de Dichteres des Vaderlands eindelijk eens een bijzonder geslaagd product heeft afgeleverd. We plaatsen het hier in zijn geheel:

Komt een duif van honderd pond,
een olijfboom in zijn klauwen,
bij mijn oren met zijn mond
vol van koren zoete vrouwen,
vol van kirrende verhalen
hoe de oorlog is verdwenen
en herhaalt ze honderd malen:
alle malen zal ik wenen.

Sinds ik mij zo onverwacht
in een taxi had gestort
dat ik in de nacht een gat
naliet dat steeds groter wordt,
sinds mijn zacht betraande schat,
droogte blozend van ellende
staan bleef, zo bleef stilstaan dat
keisteen ketste in haar lenden,
ben ik te dicht en droog van vel
om uit te zweten in gebeden,
kreukels knijpend evenwel,
en 'vrede' knarsend, 'vrede', 'vrede'.

Liefde is een stinkend wonder
van onthoofde wulpsigheden
als ik voort moet leven zonder
vrede, godverdomme, vrede;
want het scheurende geluid
waar ik van mijn lief mee scheidde
schrikt mij nu het bed nog uit
waar wij soms in dromen beiden
dat de oorlog van weleer
wederkeert op vilte voeten,
dat we, eigenlijk al niet meer
kunnend alles, toch weer moeten
liggen rennen en daarnaast
gillen in elkanders oren,
zo wanhopig dat wij haast
dromen ons te kunnen horen.

Mag ik niet vloeken als het vuur
van een stad, sinds lang herbouwd,
voortrolt uit een kamermuur,
rondlaait en mij wakker houdt?
doch het versgebraden kind,
vuurwerk wordend, is het niet
wat ik vreselijk, vreselijk vind:
het is de eeuw dat niets geschiedt,
nadat eensklaps, midden door een huis,
een toren is komen te staan van vuil,
lang vergeten keldermodder,
snel onbruikbaar wordend huisraad,
bloedrode vlammen van vlammend
rood bloed, de lucht eromheen behangen
met levende delen van dode doch
aardige mensen, de eeuwenlange stilte voor-
dat het verbaasde kind in deze zuil
gewurgd wordt en reeds de armpjes
opheft.

Kom vanavond met verhalen
hoe de oorlog is verdwenen,
en herhaal ze honderd malen:
alle malen zal ik wenen.