dan wordt het stil, je weet, nu komt het schot
de doodsangst valt te lezen in je ogen
een beul vertoont geen spoor van mededogen
te sterven als een strijder lijkt je lot

je voelt je als een schurk op het schavot
de hand beschermt een kruis, het hoofd gebogen
een droevig beeld van leed en onvermogen
wanhopig richt je nog het woord tot God

je leven komt als film voorbijgeraasd
van wieg tot graf in amper twee seconden
de man met zeis heeft jou al snel gevonden
daar sta je dan, verloren en verdwaasd

de vijand haalt nu uit om af te ronden
dan kijk je om en zucht … de bal ging naast

 

 

Klik op de link voor meer gedichten van Daan de Ligt. In de categorie 'En dit meldt men elders' in de rechterkolom komen de pennenvruchten ook regelmatig voorbij.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Pommes Parisiennes




Zijn leven lang heeft hij zijn stek nog niet verlaten
De Lage Spoordijk is het hoogst wat hij ooit zag
Daar ligt zijn groentetuin, daar is ie elke dag
en teelt er spruitjes, Stiense bonen, soms tomaten

Maar onderwijl leest hij de grijsbestofte platen
Waarop geschreven staat waarheen de trein zich spoedt
Meestal naar Utrecht of Den Helder, nooit naar Groet
Soms het noordoosten in, naar godverlaten gaten.

En elke keer als weer een trein zijn oor doet razen
Dan rijdt hij mee, de wijde horizon voorbij
Vandaag bij ’t wieden van een bedje met wat prei
Was ’t de THALYS, die zijn blikveld deed verbazen

En ’s avonds, etend van wat eigen teelt radijs
Genoot ie napret van een mooie dag Parijs