Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

vrij (maar wel vormvast) naar  Rowwen Hèze

nog even en de moeder aller talen
(het onvolprezen Haagse dialect)
wordt in ons ganse vaderland gebekt
een spreker in het Haags trekt volle zalen

de fraaie tongval heeft dat geniale
zo kort, zo krachtig, snedig en direct
bewijs van educatie ... intellect
fameus door het benoemen veler kwalen

het groene boekje is straks groen en geel
de woordenschat is zwaar edoch verlicht
perfect voor een roman of een gedicht
maar denkt u bij het spreken aan uw keel

de zachte G verdwijnt van het toneel
er klinkt zelfs Haags van Mook tot aan Maastricht

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Gelukkig 2017



Niels Blomberg geniet van het vuurwerk in zijn achteruitkijkspiegel


Dactylus-priemgetal
tweeduizendzeventien,
dit wordt een jaar
dat mij nu al bekoort,

want voor het eerst sedert
negentiennegentig
is het een
ollekebollekewoord.

Twee jaartjes wachten nog:
tweeduizendnegentien,
weer zo’n olbol-woord;
dat laat me niet koud.

Dan wordt het wachten tot
tweeduizendzeventig.
Ik word dat jaar
honderdtwaalf jaren oud.

Zou dat nog haalbaar zijn,
tweeduzendtachentig?
Dat wordt toch werkelijk
lastig voor mij.

Zes eeuwen lang is na
tweeduzendnegentig
dubbel-dactylische
rijmpret voorbij.

Hoe is mogelijk!
Zes eeuwen wachten nog!
Ach ik begrijp uw
verbijsterde schreeuw.

Even geduld tot de
zevenentwintigste
en tot de
negenentwintigste eeuw.

Terug naar het heden nu.
Vorig en volgend jaar
hebben iets aardigs
in petto zowaar.

Wij leven thans na het
tweeduizendzestiende
en vóór het
tweeduizendachttiende jaar.

Koop koop koop