Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



ze klitten in bedompte roversholen
en bezigen de liederlijkste taal
hun normbesef is nul of marginaal
ze dragen messen, erger zelfs … pistolen

ze slapen in de goten en riolen
ik noem hun trek naar hier catastrofaal
noem mij maar dom of rechts en radicaal
ik haat die lui als hondenpoep aan zolen

je ziet ze vaak in kroegen samenscholen
ze stelen en ze maken veel kabaal
zo’n meldpunt is voor burgers ideaal

door mij van ganser harte aanbevolen
ga maar terug, naar Walcheren of Tholen
die Zeeuwenoverlast is niet normaal
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

14 februari

Vanochtend liep ik glorieus te stralen
Mijn brievenbus was tot de nok gevuld
Met rode kaarten voor Quirien van Haelen
Vol lipstick en met vreemde initialen
Maar mijn vriendin was daarmee niet verguld

Dus ik werd afgeblaft en toegebruld
Zij leek van al die fanmail zwaar te balen
Mijn meisje was zo zuur als zure zult
En als ik vroeg: ‘Waarom nu dit tumult?’
Dan zweeg mijn lieveling in alle talen

‘Je bent jaloers,’ heb ik haar toen verweten
‘Dat ík die kaarten krijg is niet mijn schuld’
Maar zij heeft mij toen pissig toegebeten
Dat ik voor háár een kaartje was vergeten