Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Ronde van Frankrijk 2013

Etappe 1
...
Er was een spandoek en er was een bus
De heren hadden weinig zin te knallen
Al werd er soms hartstochtelijk gevallen
Het kijken bleek een nogal saaie klus

Zoals het ook bij voetbal vaak gebeurt
Een Duitser wachtte af en won de spurt

Etappe 2

Een snelle kopgroep en een chasse patate
Lars Boom had ook vandaag weer goede benen
Tot serieuze hellingen verschenen
Op weg naar l' empereurs geboortestad

Een Belg vooruit, de meute nadert snel
De spanning stijgt, amai ... hij haalt het … wel

Etappe 3

De knechten droegen water naar de zee
Die tijdens deze rit niet wilde wijken
Het landschap lag uitnodigend te prijken
Ik dank de Corsicaanse VVV

De Méditerranée, lagunes, zon
Er werd ook nog gefietst en iemand won

Etappe 4

Een korte rit, gezamenlijke strijd
Van kuddedieren en hun ossenkoppen
Geen peloton om bang in te verstoppen
De vijand wacht en grijnst, hij heeft de tijd

Verstand op nul en strak naar voren turen
De winst smaakt zoet, al kan het lijf verzuren

Etappe 5

Een kleurrijk korps met gladde turbodijen
Verplaatst zich, goed geolied, als een trein
(de benen malen stampend een refrein)
Al slingerend en flitsend naar Marseille

Een renner uit Japan rijdt virtueel
Tot aan de harakiri in het geel

Etappe 6

Beginnen met croissants in de Provence
Lavendel geurt en de cicaden zingen
De journalist telt hier zijn zegeningen
De Tour is soms een blije rondedans

Du vin, du pain … plezier raakt nimmer sleets
Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag, Mart Smeets

Etappe 7

De Pyreneeën zijn nog niet in zicht
Al gaat de route langzaamaan wat glooien
Een Afrikaan mag zich als leider tooien
Zijn gele trui maakt zware benen licht

Pas morgen zullen weg en spanning stijgen
Dan zal de roedel zweten, vloeken, hijgen

Etappe 8

Vandaag de eerste Pyreneeëntoppen
De benen lijken reeds gevuld met lood
Wat wordt het ... gladiolen of de dood?
Wie zal zich als de ware gems ontpoppen?

Zo'n bergrit lijkt een vreselijke klus
Maar velen reizen rustig met 'de bus'

Etappe 9

Ik zie het plaatje (boven) en ik slik
De pieken als geslepen haaientanden
Doen alle hoop op glorie snel verzanden
Mijn hart slaat drie keer over van de schrik

Ik trap en voel mij pelgrim op twee wielen
De duivel zit me grijnzend op de hielen

Rustdag

Dit was een tijd van onvoorstelbaar lijden
De dood lag als het ware op de loer
Het was een hele toer, maar nog geen Tour
Twee weken lang zal ik nog moeten strijden

Nu heb ik tijd vermoeidheid te verdrijven
Vandaag hoef ik gelukkig niet te schrijven

Etappe 10

Van Saint-Gildas-des-Bois naar Saint-Malo
De dagrit lijkt een heuse bedevaart
Zovelen die hier heilig zijn verklaard
Meer 'saints' haast dan ruïnes en châteaux

De Nederlander doet de Fransman na
En spreekt van Saint Ten Dam, Saint Mollema

Etappe 11

Presteren, ook vandaag, maar solitair
Geen waaiers of de steun van sterke knechten
De kilometers zult ge eenzaam slechten
Horloges tikken, tijd is nu primair

De eindstreep naast abdij ... Mont Saint-Michel
Geen wanhoop, bid en werk, dan lukt het wel

Etappe 12

Het is een lange futloze etappe
In wandeltempo toert de Tour naar Tours
Een uitzicht- en een heuvelloos parcours
De kijker kan gerust een uiltje knappen

Een kopgroep, poging, plaagstoot … drie maal gaap
Geen rustdag en geen racedag … zzzzzzzomerslaap

Etappe 13

De karavaan trekt verder naar het oosten
La douce France is hier Gronings plat
De wind regeert het rechte wielerpad
Een Spanjaard moet zich in zijn lot getroosten

Er komt een breuk, verveling slaat niet toe
Het vlakke overstijgt de Mont Ventoux

Etappe 14

De eindstreep is getrokken in Lyon
Berucht door onuitroeibaar filerijden
Het peloton wenst stramheid te bestrijden
De kameraadschap is vandaag bon ton

Ontsnapping, kopgroep en ... er is ravage
Een sprinter rijdt zich in de etalage

Etappe 15

De berg der duizend doden houdt de wacht
Wie in zijn knekelrijk wil triomferen
Kan sympathie van boven niet ontberen
Op kale flanken is het altijd nacht

Een adelaar met vleugels van fluweel
Gaat zwevend naar de top en houdt het geel

Rustdag 2

De Alpen nog, dan zijn we in Parijs
Een Tour als lood, zal ik de eindstreep halen
Ook ik moet nu een zware tol betalen
De rimpels dagen en het haar wordt grijs

De renners klagen: schaafwond, zadelpijn
Geloof me, ook een muisarm is niet fijn

Etappe 16

In slakkengang naar Gap, de goede hoop
Parijs te zullen halen blijft in leven
Een rustig dagje op de Franse dreven
Zo'n kopgroep is niet echt mijn biotoop

Omdat ik morgen echt presteren wil
Houd ik vandaag mijn benen maar eens stil

Etappe 17

Ik hoor het uurwerk tikken in mijn hoofd
En op dat ritme dans ik op pedalen
Mijn oortje schreeuwt de tijden van rivalen
In zinnen die van zinnen zijn beroofd

Zo'n klok is heus in staat je gek te maken
De wijzers draaien sneller dan mijn spaken

Etappe 18

Amai, amai ...twee maal de Alpe d'Huez
Dat zijn dus tweeënveertig haarspeldbochten
Waar ooit de oude wielerhelden vochten
Zelfs af en toe met Nederlands succes

Geen renner die vandaag zal kunnen winnen
Joop Zoetemelk is nu al jaren binnen

Etappe 18 (bonusgedicht)

Gelooft u mij, ik ben geen psychopaat
Het is mijn roeping, renners op de flanken
Omhoog te jagen met wat apenklanken
Dat doe ik graag in uiterst vreemd ornaat

Ik krijs, ik spring, dat geeft die lui moraal
Een wielergek is helemaal normaal

Etappe 19

Opnieuw een wreed profiel met haaientanden
Een bijtgraag, levensecht, doch vals gebit
Op toppen delf ik vaak het onderspit
Daar groeit de heimwee naar de lage landen

Drie dagen nog, dan ben ik in Parijs
Ik slalom langs geraamtes met een zeis

Etappe 20

Tabee, vermaledijde Alpentoppen
Ik sjouwde met bidons van meet af aan
Maar 'watergeus' is echt geen erebaan
Ik zag de bezemwagen dikwijls stoppen

De bergen lieten mij naar adem snakken
Ik stijg tot grote hoogte op het vlakke

Etappe 21 – Parijs!

Ik lig niet langer languit op de bank
Te staren naar de beelden van een ronde
Parijs, ik heb mijn benen weer gevonden
Mijn lijdensweg is nu voorbij, goddank

Het doel bereikt, ik zie de pelgrims knielen
Voor Hem in ’t geel, ze zagen slechts … zijn hielen

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Veertig worden

Hier sta ik dan, met één been in het graf
Er groeien levervlekken op mijn wallen
En mijn prostaat is net een skippybal

Ik heb een pens alsof ik moet bevallen
(Mijn kleren koop ik nu bij Prénatal)
En mijn geheugen is een gatenkaas

Ik ben, kortom, nogal een triest geval
En meer dan dit zit er niet in, helaas
Er rest mij slechts een lange rit bergaf

Men zegt dat het bij veertig pas begint
Ik hoop dat het een spoedig einde vindt

Koop koop koop