Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



de herfst en winter
zijn voorbij de lammeren
al in de wei en zelfs...
mijn vrouw kijkt lief naar
mij mijn God … het is dus
lente

eendenkuikens in de
sloot en al het leven
fokt zich dood weer
wolken pollen in de
lucht betraande ogen
met een zucht besef ik …
het is lente

kale struiken lopen uit
en de gezichten staan
zo blij door dit vervloekte
jaargetij niks erger dan
april en mei er
groeit een stille haat in
mij … die vreselijke lente

maar God u hebt toch
alle macht dus schenk
uw gunsten toon uw kracht
dan word ik weer een fan
van u en wel een heel fervente
laat het altijd najaar zijn
met regenwolk en
zielenpijn dan mag ik
weer een dichter zijn
het kan … Deo volente

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Amsterdam-Groningen (NS 2e klasse)


Ach moeder met je dochter in de trein
Wat zuur dat ze zo'n last is in je leven
Dat ze zo jammert en niet stil kan zijn
Ondanks dat je je treffende refrein
Van 'Nee! Zit stil! En luister nou eens even!
Er onophoudelijk hebt ingewreven
Natuurlijk is ze nog wel jong en klein
Je hoopt dat in dat onvolgroeide brein
Een glimp van al die wijsheden blijft kleven
Als vader voel ik mee met al je pijn
Een kind blijft nooit eens rustig, lief en schoon
Je moet er wel naar snauwen op die toon

Dus is mijn vraag een tikkie overdreven
Maar zou je haar wat aandacht kunnen geven
Die nu bestemd is voor je telefoon?