Tijd om even stil te staan bij al het vaderleed in de wereld

Vaderleed

ze is in hoogmoed niet te evenaren
hij is voor haar slechts donor van wat zaad
terwijl de stakker, zonder eigenbaat
aan haar de schone vreugd gunt van het baren

de filantroop, onmisbaar bij het paren
weet na zijn offer reeds: het is te laat
voor hem de zondeval in het kwadraat
de plagen, weemoed, wanhoop en de blaren

en na het kranig knippen van de streng
-jawel mevrouw, hij is niet te benijden-
ontpopt zijn schat zich tot het ware kreng

haar borsten zijn voor ‘Rupsje Nooitgenoeg’
en hem, ach goede god heb medelijden
hem wachten koude flessen in de kroeg

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Lobbertang





Joho! Joho! Haal op die ankerboei!
De verte roept, vaarwel mijn lieve Knier!
Ik schaterlach, ik brandschat en ik knoei
Met rum en port, met brandewijn en bier
Ik kielhaal en palaver en ik roei
Terwijl ik steeds op plundertochten broei
Ik haat de Spanjaard, maar bemin de Ier
Wie onze vlag ontwaart zegt zachtjes: 'Oei'
Hoewel ik hem soms voor de galg wat kier
Is dit een wervingsspot voor boekanier