Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

een Zwitsers uurwerk loopt een leven mee
er komt nog veel meer goeds uit Alpenweiden
een lila koe en nogal blote meiden
vergeet vooral niet Drs. P

zijn dodenrit per snelle arrenslee
de  wolven -ja, het waren barre tijden-
die reizigers als warme hap verbeidden
werd grijsgedraaid (eerst plaat, daarna CD)

nog altijd gaat een veerpont heen en weer
al heeft geborrel akelig  geklonken
(hetgeen betekent dat hij is gezonken)
de woorden echter zinken nimmermeer

al negentig, de veerman wacht met lonken
en op en neer beweegt uw ganzenveer

Ter ere van de negentigste verjaardag van Drs. P publiceert Het vrije vers elke dag een gedicht van een andere light-versedichter. Als het even kan bij een kaart die in zijn geboortejaar '1919' is afgestempeld. Na het laatste vers verschijnen alle verzen met afbeelding in een E-book. Een klik op de lees meer link, zorgt ervoor dat je de kaart en ook de achterkant daarvan te zien krijgt. 

 r

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Poète maudit. Slotwoord



Mijn vingers zoeken houvast in de deken
terwijl een vrouw behoedzaam naar me lacht
en even in 't voorbijgaan wordt er zacht
een hand over mijn oude hart gestreken.

Hier raak ik dus verplicht op uitgekeken:
het ziekenhuis, de liefde, deze nacht.
Nog één keer tover ik met alle macht
vanuit mijn reutelborst een levensteken.

Dan is het tijd de laatste zin te spreken,
zo'n knap citaat vol wijsheid en vol kracht
dat ook na honderd jaar niet zal verbleken.

Men hoort het aan, het droevig nageslacht
en mompelt net nadat ik ben bezweken:
wel aardig maar we hadden meer verwacht.

Koop koop koop