Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

een Zwitsers uurwerk loopt een leven mee
er komt nog veel meer goeds uit Alpenweiden
een lila koe en nogal blote meiden
vergeet vooral niet Drs. P

zijn dodenrit per snelle arrenslee
de  wolven -ja, het waren barre tijden-
die reizigers als warme hap verbeidden
werd grijsgedraaid (eerst plaat, daarna CD)

nog altijd gaat een veerpont heen en weer
al heeft geborrel akelig  geklonken
(hetgeen betekent dat hij is gezonken)
de woorden echter zinken nimmermeer

al negentig, de veerman wacht met lonken
en op en neer beweegt uw ganzenveer

Ter ere van de negentigste verjaardag van Drs. P publiceert Het vrije vers elke dag een gedicht van een andere light-versedichter. Als het even kan bij een kaart die in zijn geboortejaar '1919' is afgestempeld. Na het laatste vers verschijnen alle verzen met afbeelding in een E-book. Een klik op de lees meer link, zorgt ervoor dat je de kaart en ook de achterkant daarvan te zien krijgt. 

 r

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Het vagijntje



Door velen wordt ze aangeduid als zijnde het flamoesje,
dat klinkt aanmerk’lijk aardiger dan botweg klamme dot.
Of bruter nog: dan spreekt men van een kleffe druipsteengrot.
Veel vriendelijker is dan toch weer muisje dan wel poesje.

Hans Teeuwen houdt het op een natte la of zure sloot.
Eenvoudig als hij is noemt Youp van ’t Hek haar domweg kut.
Het ergste aller namen is beslist het woordje put,
dat past voor nog geen meter bij dit prachtig stukje schoot.

Ach, welke naam men haar ook geeft mij kan het niet veel
schelen.
Punani, schacht of schede, mossel, mösje, toefje, trut
of pruimpje, preutje, roosje, sneetje, oester dan wel frut,
‘k vind alles goed als ik er af en toe maar een mag strelen.

En hoe ze ook gekleed gaat, in een slip dan wel een stringetje,
ik vind haar sinds ik minnekoos het allerliefste dingetje.

 

Koop koop koop