Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent


                Drs. P in 1968

                DE VLOEK DER WETENSCHAP

 

Toen mijn man met enk’le lieden

Zelf een luchtschip had gemaakt,

Zou het grote feit geschieden

Waar hij zoo naar had gehaakt.

Onberoerd door duizend vragen,

Aangestaard en uitgejouwd,

Ging hij stil zijn leven wagen,

De vermeet’le aeronaut;

De vermeet’le aeronaut.

 

In de landelijke dreven

Hoorden allen het gerucht

En men zag het toestel zweven

Door de hoge, blauwe lucht.

Weldra zou hij veilig landen;

De machine liep gestaâg.

Maar door ’t breken van de banden

Viel het schuitje plots omlaag;

Viel het schuitje plots omlaag.

 

Ach, hij zocht het onbekende,

Doch zijn droom verging in rouw.

Sindsdien leef ik in ellende

Als een arme weduwvrouw.

Nu ik alles heb verloren

Smeek ik u, geacht publiek,

Laat u nimmer toch bekoren

Door die duivelsche techniek;

Door die duivelsche techniek

Dit is de derde onbekende tekst van Drs. P uit 1968, die opdook inde nalatenschap van Lia Dorana (zie Archief van 27 april en www.jasperine.net). Het vorige nummer, 'Nazomer', was een eenvoudig sfeerbeeld (dat het trouwens niet haalt bij het sfeerbeeld in 'Quartier Putain' uit dezelfde periode) maar dit is een ouderwetse smartlap, geheel in de stijl van de beginperiode van de doctorandus, toem hij zich voornamelijk op dit genre richtte. Zelf heeft hij hier geen herinneringen meer aan, noch aan de bijbehorende melodie die helaas nog niet opgedoken is, maar die waarschijnlijk niet al te ingewikkeld was. Hieronder het origineel met eigenhandige correctie.


Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Brief van Driek

Eindelijk maar eens een bezoekje gebracht aan het Nederlands Poëziecentrum dat in onze stad is gevestigd, waar mijn oog viel op een stukje papier dat tussen de boeken uitstak.
Normaal zou de foto bewogen zijn door opgeborrelde emoties, maar gelukkig was de beheerder op vakantie en werd waargenomen door Bart Droog, een kil en harteloos persoon, die voor een duidelijk leesbaar kiekje zorgde.
Een document humain noemen we dit. 

Koop koop koop