Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft


                Drs. P in 1968

                DE VLOEK DER WETENSCHAP

 

Toen mijn man met enk’le lieden

Zelf een luchtschip had gemaakt,

Zou het grote feit geschieden

Waar hij zoo naar had gehaakt.

Onberoerd door duizend vragen,

Aangestaard en uitgejouwd,

Ging hij stil zijn leven wagen,

De vermeet’le aeronaut;

De vermeet’le aeronaut.

 

In de landelijke dreven

Hoorden allen het gerucht

En men zag het toestel zweven

Door de hoge, blauwe lucht.

Weldra zou hij veilig landen;

De machine liep gestaâg.

Maar door ’t breken van de banden

Viel het schuitje plots omlaag;

Viel het schuitje plots omlaag.

 

Ach, hij zocht het onbekende,

Doch zijn droom verging in rouw.

Sindsdien leef ik in ellende

Als een arme weduwvrouw.

Nu ik alles heb verloren

Smeek ik u, geacht publiek,

Laat u nimmer toch bekoren

Door die duivelsche techniek;

Door die duivelsche techniek

Dit is de derde onbekende tekst van Drs. P uit 1968, die opdook inde nalatenschap van Lia Dorana (zie Archief van 27 april en www.jasperine.net). Het vorige nummer, 'Nazomer', was een eenvoudig sfeerbeeld (dat het trouwens niet haalt bij het sfeerbeeld in 'Quartier Putain' uit dezelfde periode) maar dit is een ouderwetse smartlap, geheel in de stijl van de beginperiode van de doctorandus, toem hij zich voornamelijk op dit genre richtte. Zelf heeft hij hier geen herinneringen meer aan, noch aan de bijbehorende melodie die helaas nog niet opgedoken is, maar die waarschijnlijk niet al te ingewikkeld was. Hieronder het origineel met eigenhandige correctie.


Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Gezondheid (Fatras)



Naar mijn gezondheid hoeft u niet te vragen
Er is geen mens die mij ooit klagen hoort
Naar mijn gezondheid hoeft u niet te vragen
Als wormen zich reeds aan mijn lichaam wagen
Of iets zich in mijn kale schedel boort
Of anders aan mijn pezen zit te knagen
De helse reuma legt zijn valse lagen
Als is het van een nieuw ontwikkeld soort
Waarmee het dan ook ijzingwekkend scoort
En scheuten door mijn dunne lichaam jagen
Mijn darmen zijn al jarenlang ontspoord
Maar ik kan pijnen eindeloos verdragen
Er is geen mens die mij ooit klagen hoort

Koop koop koop