Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft


     
               Drs. P in 1968

               
                OUDE PLATEN

 

De dingen die we niet meer nodig hebben,

Al deden zo ook nog zo trouw hun plicht,

Nu worden ze beloond met schemerlicht

En spinnewebben.

Op zolder, het tehuis voor oude dingen,

Daar boeten ze hun overbodigheid;

Getuigen van voltooid verleden tijd –

Herinneringen.

De zolderdingen leiden een gebeurteloos bestaan.

Maar op gezette tijden, dan is het volle maan.

Beneden is het rustig en de lichten zijn al uit;

En hier op zolder klinkt dan vaag een korrelig geluid.

 

(Happy days are here again)

                        Hoogbejaard maar nog kordaat

                        Speelt een ouderwetse kortspeelplaat

                        Van Paul Whiteman, Hylton of Jack Payne:

                        ‘Happy Days Are Here Again’.

                        De jaren die vergingen, ze zingen weer hun lied.

                        De afgedankte dingen vergeten hun verdriet;

                        Ze denken niet aan ouderdom en niet aan ’s werelds loon,

                        Maar luisteren tevreden naar hun mooie patéphone.

(Louise)

                        Met zijn strooien hoed en zijn grappig profiel,

                        Kreuk in zijn stem en Parijs in zijn ziel –

                        Jong als een kind,

                        Wereldbemind:

                        Maurice,

                        Maurice.

 

                        De maan heeft lang geschenen, ze heeft op wacht gestaan.
                        Nu is ze haast verdwenen, het heden breekt weer aan.

                        We horen nog een laatste plaat die beverig weerklinkt
                        Terwijl de zolder langzaam in zijn grijze slaap verzinkt

 

(Parlez-moi d’Amour)

                        Uit het eboniet waardoor eens haar stem werd gevangen

                        Zingt Lucienne een lied, een lied van oneindig verlangen
                        Nog een ogenblik, dan is het geluid weer vergleden
                        In ’t verleden

Dit is het laatste onbekende lied van Drs. P uit 1968 dat opdook in de nalatenschap van Lia Dorana (zie archief van 27 april en www.jasperine.hetnet).
Het is niet bekend of ze het ooit uitgevoerd heeft, Drs. P in elk geval niet, want: "Dat had veel rompslomp vereist: grijsgedraaide opnamen van Maurice Chevalier e.a. in de achtergrond tussen mijn coupletten door".
Bij de teksten zat ook nog 'Quintasy', door de doctorandus zelf wél uitgevoerd en op de plaat gezet (te beluisteren op de lp 'Een flitsende soiree met Drs. P'), een van de weinige nummers waarvan hij eerst de melodie componeerde: "De melodie is speels en pittig en met de linkerhand sla ik uitsluitend kwinten aan (op Kijk, mijn, -nist en zo verder); vandaar de naam. Ik was zelf zo voldaan over de melodie dat ik er een tekst aan toevoegde die de melodie enigszins uitdrukt".
Hieronder de originele tekst van Oude Platen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Heen en weer (Vrij naar Drs. P)

Een vluchteling gaat van Turkije naar de overkant
Stapt in een gammel bootje onderweg naar Griekenland
Vandaar kan onze vluchteling dan naar Europa toe
Hun aantal moet verminderen, maar niemand weet nog hoe

Ze worden nu teruggestuurd bij menig binnengrens
Als ongewenste vreemdeling en niet als medemens
Maar toch proberen ze het even later nog een keer
En lopen zo in niemandsland een beetje heen en weer

Heen en weer
Heen en weer
Heen en weer
Heen en weer



Toen Kregen Mark en Diederik een lumineus idee
Een veerpont laten varen in de Middellandse zee
Die brengt de net gelande vluchteling dan vliegensvlug
Via dezelfde route comfortabel weer terug

En staat hij dan uiteindelijk droog op het Turkse strand
Dan vaart hij in een mum van tijd weer naar de overkant
Zo wordt het het al met al behoorlijk druk met dat verkeer
De hele dag gaat iedereen zo’n beetje heen en weer

Heen en weer
Heen en weer
Heen en weer
Heen en weer

Of er iets van terecht gaat komen dat gelooft geen hond
Maar iedereen heeft smakelijk gelachen om die pont
Je moet als Europese voorzitter tenslotte wát
En heb je echt geen flauw benul, nou ja dan roep je dát

Een uitgelezen staaltje van oer-Hollands cabaret
En was er geen Prins Carnaval dan werd Mark Rutte het
Ik krijg van dit soort kansloze ideeën elke keer
Een knetterende koppijn en daarbij het Heen en Weer.

Heen en weer
Heen en weer
Heen en weer
Heen en weer