Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft




De luiaard werd door God bedacht toen hij echt niets meer wist
Daarbij heeft Hij zich ook nog in het uiterlijk vergist
Dat beest hangt hele dagen in zijn eigen hoge boom
En als hij iets beweegt is dat haast onverdraaglijk sloom

En enkel om te poepen gaat hij eens per week omlaag
Zijn stoelgang en zijn handelen zijn beide even traag
Zijn jas is ruig geborsteld en zijn huid bacteriegroen
Dat maakt hem haast onzichtbaar in het open jachtseizoen

Zijn snelheid op de kale grond is weinig resoluut
Zo tussen start en finish ruim twee meter per minuut
Zijn rug hangt vaak naar onderen en zet je hem rechtop
Dan staat voor deze Bradypus de wereld op zijn kop

Geen SMS, geen telefoon, er wordt ook niet gezapt
Geen wonder als je aan één klauw drie lange nagels hebt
Slechts eens per jaar klinkt ai-ai-ai en wordt er flink gesekst
Nou ja, wat heet: ook dit gaat in slow-motion heel relaxed

Laatst droomde ik mijzelf daar hangend in een hoge boom
Het regende, het was gelukkig slechts een natte droom


(Dit gedicht kwam tot stad door een collectief van de kolchoz 'Vastberaden voorwaarts'. Medewerkers waren de kameraden Ben Hoogland (drager van de Zilveren Tractor en Hamer-en-Sikkelinsigne Voor het Opdrijven van de Graanoogst), Bas Boekelo (drager van de Gouden Orde van de USSR wegens Herhaaldelijk Overschrijden van de Productienorm) en Kees Koelewijn (drager van de Leninorde Voor getoond Atheïstisch Bewustzijn in het Aangezicht van Priesters).

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Zelfmoordenaar



Zijn geest bevindt zich steeds in een spagaat:
beleefd, begaan met al zijn medemensen,
maar voor zichzelf heeft hij totaal geen wensen,
dag in dag uit heeft hij het zwaar te kwaad.

Naar buiten vrolijk, binnen dor en droog,
altijd sociaal in weerwil van depressies
en einde-, waarde-, nutteloze sessies
bij ieder jaar een nieuwe psycholoog.

Maar dan neemt hij een weldoordacht besluit:
ik stop, heb maling aan de hele kluit
omdat het leven tóch niet iets voor mij is.

Het spoor. Het nodigende treingeluid,
hij nadert tot de rails…, stapt ferm vooruit…,
maar wacht wéér keurig tot de trein voorbij is.

Koop koop koop