Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



(kunstwerk Chris Cole)


Toen God eens op een dag Zijn Schepping kritisch overzag
Zag Hij een vogel en Hij raakte vreselijk van slag
'Geweldig!' riep Hij, 'prachtig; zie dat fraaie coloriet!
Maar dat Ik die gemaakt heb dat herinner Ik Mij niet!'

Niels Blomberg, ja hij was het, schiep de zestienkleppengier
Zo makkelijk berijmelijk en één veelzijdig dier
Zo sprak hij laatst ‘zeg beste lui ik weet niet wat ik heb
Maar naar het zich laat aanzien is het vast een lekke klep’

Het euvel werd verholpen door de Leidse sleutelaar
Die kijkt goed uit zijn doppen en hij houdt zijn sleutels klaar
( Familie van de ooievaar, die op het Haagse schild
Maar dat is vrijwel onbekend, je ziet hem nooit in ‘t wild)

Die zestienklepper, mensenlief , die is toch wel apart
Die lacht niet, nee, hij giert gewoon en altijd oerend hard
Vertel je hem, of haar, wat maakt het uit, een goede mop
Dan houdt zijn gierende gelach het eerste uur niet op

En als ie dan uiteindelijk toch uitgelachen is
Dan is het, zult u merken, onderhand Sint Juttemis
Dus al met al die gier is een bijzonder vrolijk beest
De klepper is een aanwinst op je zeg maar wat voor feest

Ontmoet u ooit een zestienkleppengier mevrouw, mijnheer
Wel vraag hem op uw feest want hij verzorgt altijd de sfeer


 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Verduveld! riep Veronica



Verduveld! Riep Veronica, en nou wil ik het weten:
Mijn moeder heet Geertruida en mijn vader Adriaan
Zij zijn reeds lang ontwold en ook gedeelt’lijk opgegeten
Ik heb hen nooit de vraag gesteld: Waar komt mijn naam vandaan?

Waar moet ik mij vervoegen en bij wie kan ik te rade
De meesten mijner zusters heten Trui, mijn broeders Ad
Ik hoor een enk’ling fluisteren: “het is iets met een wade
- of iets met fotografen” - nee, ik heb het écht gehad…

Ze schelde bij de pastorie en sprak: u bent belezen
Kunt u mij helpen, dominee, het is per slot uw vak
De dames Groen, ter plekke voor wat thee en exegese
Beaamden dit en zeiden: Stel ons schaapje op ‘t gemak

Wat goed dat u die vraag stelt; ik zal dit eens uit gaan zoeken
De dominee sprong op en rende naar zijn biebelteek
Daar zat hij weggedoken, wel een uur achter de boeken
Ach gut, zeiden de dames Groen, neem nog een plakje keek

Ineens weerklonk: Eureka! Kijk eens wat ik heb gevonden
Hij wees: Dát is Veronica, dít hier de doornenkroon
En zo te zien verzorgt zij hier het hoofd vol bloed en wonden
De Heere met een zweetdoek: dit noem ik een waar icoon

Wat mooi, sprak toen Veronica, het voelt ineens heel fijn
Ik heb heel diep van binnen altijd zuster willen zijn


Voor meer over de heilige Veronica klik hier.

Koop koop koop