Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Zo tussen de bedrijven door schiep God de Ranseluil
Die houdt zich in de Zwarte Wouden van Groot-Rusland schuil
Verborgen in zijn verenpak dat wat zijn ransel heet
Hij ranselt daarmee vrouwtjes, ach, het is maar dat u ’t weet.

Natuurlijk vraagt u zich nu af, ~wat heeft dat slaan voor zin~
Het draagt niet bij tot broederschap, laat staan tot zoete min
Maar laat ik uit de doeken doen, datgeen wat u niet wist
De Ranseluil in Rusland is een sadomasochist.

Maar ook zijn favoriete prooi laat zich niet onbetuigd
Zo noem ik hier de Pijpstaartuil ~zij klopt, zij veegt, zij zuigt~
En bindt pas in wanneer haar lief haar iets te stevig knijpt
Dan roept zij gauw ‘woehoe, woehoe’ zodat hij haar begrijpt.

Een bandeloos bestaan vindt zij maar zonde van haar tijd:
Zij wordt slechts zeer ongaarne van haar ketenen bevrijd

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Zomerreces



’t Is aangenaam en vredig in Den Haag
Geen onvertogen woord valt er te horen
Noch kamerleden die de rust verstoren
’t Bestuurlijk apparaat draait extra traag

Het Binnenhof oogt leeg en wat verloren
’t Is kabbelend en rustig in Den Haag
Met ieder op reces, van hoog tot laag
Heerst stilte in de overheidskantoren 

Verstomd is al het politiek gezaag
Nu fractieleden thuis hun tijd baloren
’t Is zo opvallend minzaam in Den Haag
Geen kabinet om ‘t volk te ringeloren

Zodoende rijst de cruciale vraag 
~Zou het wat zijn de Kamer aan te sporen 
Om het reces een tijdje door te schoren?~ 
‘t Loopt prima zonder inbreng uit Den Haag

Koop koop koop