Gelukkig werd het literblik gevonden
Kon Alex dat maar zeggen van mijn ring!
Snel kocht hij van een bruidsmeisje zo’n ding
Zodat we toch die Gouden Koets in konden

Maar voor het zover was: een marteling!
Wie laat zo’n dure jurk nu vol met spelden?
Mijn monnikskapsier moest het zwaar ontgelden
Toen ik me aan die sleep zowat verhing 

Enfin, men zou ons dan bij ’t volk gaan melden
Net had ik Alex’ kraagje in de plooi
Alsook mijn sleep, mijn glimlach en mijn tooi,
Of daar begon me iemand uit te schelden

Natuurlijk dacht ik: Emily! Allicht,
Je denkt toch niet aan die jaloerse nicht?   

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Leve dikke Ilja Pfeijffer



  • De Nederlandse poëzie
    stelt niet veel voor. Al jarenlang
    zijn onze dichters o zo bang...
    met metrum en typografie
    en stijlfiguren aan de gang
    te gaan. Of klink ik nu te wrang?
    Maar ik ken nu een goede schrijver:
    ja, leve dikke Ilja Pfeijffer.

    Het tij lijkt nu wel wat te keren,
    voorbij zijn reeds de donk’re dagen,
    want Pfeijffer schrijft zich vele slagen
    de rondte in om te proberen
    met lusten, listen en met lagen
    de dichters op de kast te jagen.
    Hij schrijft zo naarstig en zo nijver:
    ja, leve dikke Ilja Pfeijffer.

    En nu is daar zijn dikste boek.
    Hij gooide dichters in een pan,
    want koken dat die Pfeijffer kan!
    Diverse dichters zijn er zoek,
    als Elsschot, Reve, Eggink, Jan-
    sen… deed hij zo maar in de ban! 
    Wij roepen dus met alle ijver:
    ja, leve dikke Ilja Pfeijffer.

    De Prins der dichters wil hij worden;
    De Wijs en Schippers, aan de kant!
    De beste dichter van het land,
    de prior aller dichtersorden,
    is Pfeijffer, en met straffe hand
    heeft hij die dichters afgebrand.
    En zelf is hij een echte blijver,
    ja, leve dikke Ilja Pfeijffer!

  • 14:05