Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Mansae!

Mansae! 9 jaren 2 maanden geleden #1

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2070
  • Ontvangen bedankjes 960
SEOUL - De Zuid-Koreaanse Oh Eun-Sun heeft als eerste vrouw ter wereld de veertien hoogste bergen op aarde bedwongen.

Op televisie was live te zien dat de 44-jarige vrouw op 8091 meter hoogte een vlag in de sneeuw plantte op de top van de Annapurna in de Himalaya en 'mansae' (hoera) schreeuwde.


Mansae!

Het ligt niet in mijn aard om op te scheppen.
Ik sta niet strak van de testosteron,
in bed ben ik geen vent van schokbeton
die zich na elke beurt weer op kan peppen.

Het liefdesspel: ik ben al snel tevreden.
Ofschoon ik oefen en ook veel probeer:
hij kent zijn grens, mijn niet zo jonge heer,
en is na twee keer echt wel moegestreden.

Mijn natte droom: éénmaal te mogen stunten
met Oh, Zuid-Koreaanse alpinist,
en klimmen langs de steilste hemeltoppen.

Zij scoorde onlangs veertien hoogtepunten,
riep “mansae!” op een bed van ijs en mist.
Nu vijftien keer! Wij zijn niet meer te kloppen.
Verba volant, scripta manent.
Laatst bewerkt: 9 jaren 2 maanden geleden door B.J. Hoogland.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.141 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

59 jaar later

Zeg bent u daar, mevrouw, mevrouw, ik dacht, ik roep maar even:
Joehoe! Het schaap Veronica stond bij de open deur.
Wie daar? riepen de dames Groen, wij hebben al gegeven,
Wat doet u hier? We willen rust en verder geen gezeur. 

Maar dames toch, ik ben het hoor, u zult mij vast herkennen,
Ik kwam vaak op visite, vroeger, voor een kopje thee.
U vond het fijn om mij met snoep en taartjes te verwennen.
De dames keken naar het schaap en schudden traag van nee.

 Nou ja, meenden de dames toen, kom toch maar even boven,
Wel voeten vegen, lieve kind, hoe heet u ook alweer?
Veronica het schaap mevrouw, het is niet te geloven,
De jaren gaan zo vlug voorbij, weet u het echt niet meer? 

Het schaap hing snel haar mantel op en kwam de suite binnen,
Ze keek oplettend om zich heen en zei wel wel, zo zo,
Er is hier niets veranderd, zeg, waar zal ik eens beginnen…
Neemt u toch plaats, mejuffrouw schaap, neem plaats in de krapo. 

Eerst was er thee met kaakjes, het gesprek viel wel wat tegen.
Het werd een uurtje later en ze kreeg een glaasje rood.
De dominee, hoe vaart hij? vroeg Veronica verlegen.
Ocharm, snikten de dames Groen, de dominee is dood. 

U moet maar gaan, klonk toen een stem, ’t is tijd voor het toilet.
De dames krijgen straks hun pil en gaan terstond naar bed.

Koop koop koop