Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: GEKLEED

GEKLEED 1 jaar 2 weken geleden #1

  • Jacob van Schaijk
  • Jacob van Schaijk's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1326
  • Ontvangen bedankjes 410
  • Karma: 0
een man van vlees en bloed en verder nog
dat wat een lijf tot levend wezen maakt
is door de zwaarte van zijn lot geraakt
vervreemd van ooit het avontuurlijk joch

zo, moe van op zijn toekomst eeuwig wachten
besluit hij weg te gaan van huis en haard
en hij vertrekt, al is het wat bezwaard
gehuld in slechts zijn dromen en gedachten

men ziet de naaktheid niet van deze man
in heel het land is niemand die dit kan
geen oude vrouw, zelfs geen onnozel kind

de mensen wanen hem als heer gekleed
er is alleen een schizofreen die weet
maar die verraadt hem enkel aan de wind

laatste 2 zinnen waren:
een schizofreen is het die beter weet
zo hoort van dit geheim alleen de wind
Laatst bewerkt: 1 jaar 2 weken geleden door Jacob van Schaijk.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Joke de Groot, Louise, monnhauser

GEKLEED 1 jaar 2 weken geleden #2

Jacob, een intrigerend vers! Ik heb het gelezen en herlezen, diverse keren. Leuk om weer een vers van je te lezen. Sterk vind ik:

r. 8: "gehuld in slechts zijn dromen en gedachten". Dat vind ik mooi dromerig verwoord en ook mooi in tegenstelling tot "naaktheid"(r.9) en "wanen hem als heer gekleed" (r.12).

Een paar dingen wringen een beetje bij mij en dat kan komen omdat ik het niet goed begrijp.

- "dromen en gedachten": ook al vind ik de zin mooi, deze woorden doen voor mijn gevoel geen recht aan wat er zich in het hoofd afspeelt van iemand die uit wanhoop de boel achter zich laat.

- "zwaarte van zijn lot" (r.3) en "vervreemd van het avontuurlijk joch" (r.4): dat is een heel ander register voor mijn gevoel dan "moe van op zijn toekomst eeuwig wachten", hetgeen eerder een bepaald ongeduld weergeeft.

- r.3 t/m 5 geven een bepaalde wanhoop aan. Dat klopt niet met "wat bezwaard" (r. 7).

- "in heel het land is niemand..." (r.10) rijmt voor mijn gevoel niet met "een schizofreen" (r.13), want blijkbaar is er dus toch iemand.

- de laatste regel spreekt tot mijn verbeelding, maar vanwege het woordje "zo" lijkt het alsof er een verband is met de schizofreen uit r.13 en dat verband zie ik niet.

Nou kijk maar, wat je ermee doet!
Laatst bewerkt: 1 jaar 2 weken geleden door Hendrikje de Koning.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

GEKLEED 1 jaar 2 weken geleden #3

  • Jacob van Schaijk
  • Jacob van Schaijk's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1326
  • Ontvangen bedankjes 410
  • Karma: 0
Hendrikje,


Hartelijk dank voor je reactie.

Het draait in dit gedicht niet primair om wanhoop, maar om leegte. Daar kan natuurlijk weer wanhoop uit voort komen, maar ook handelen. Zoals alles achterlaten.

Hij droomt en denkt zich een ander leven dan hij heeft en zijn dromen en denken voeden daarmee zijn ongeduld.

Eerder dan wanhoop is er blijkbaar dadendrang. De drang zelf zijn toekomst vorm te geven in plaats van af te wachten, rechtvaardigt voor hem zijn vertrek. Maar al meent hij er goed aan te doen, voelt hij zich toch schuldig, bezwaard. Zo vaak zijn onze gevoelens gemengd!

De kwestie met de schizofreen hoop ik door herformulering te hebben verduidelijkt.

Jacob
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Hendrikje de Koning

GEKLEED 1 jaar 2 weken geleden #4

  • Jacob van Schaijk
  • Jacob van Schaijk's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1326
  • Ontvangen bedankjes 410
  • Karma: 0
Ik heb er even over gedacht "zwaarte van zijn lot" te veranderen in "leegte van zijn lot", maar heb daar moeite mee, hoewel die terminologie wel eerder is gebruikt.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

GEKLEED 1 jaar 2 weken geleden #5

Proficiat, voorpagina!

PS: "zwaarte van zijn lot" vind ik beter dan "leegte van zijn lot". Dat laatste is een m.i. een oxymoron.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.156 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Wederzijds



Steeds staren koeien in de wei
me minzaam aan wanneer ze mij
voorbij zien gaan
alsof ik diep onwetend ben
en slechts de oppervlakte ken
van hun bestaan.

En elke keer weer twijfel ik:
Is hun weemoedig wijze blik
wel wat het lijkt?
Nooit borrelt in een koeienkop
een heldere gedachte op
die mij bereikt.

’t Is wederzijds want men beschouwt
mij unaniem en vaak herkauwd
als drie keer niets.
Eén koe schokschoudert in haar vel
en loeit dan zacht: Maar hij heeft wel
een mooie fiets.

Koop koop koop