Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Waterdrager

Waterdrager 1 jaar 10 maanden geleden #1

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1301
  • Ontvangen bedankjes 623
Het Franse land baadt zich in zonnestralen.
In ’t grote peloton dat huiswaarts vliedt
is het voor één coureur hetzelfde lied:
Hij moet voor heel zijn ploeg bidons gaan halen.

Hij is de ploegexpert op dit gebied,
omdat zijn kwaliteiten elders falen:
geen klimmersbenen, niet zo goed in dalen.
Zijn grootste strijd is met de tijdslimiet.

Ooit was hij in zijn dorp de allersnelste,
toen in zijn streek en daarom werd hij prof,
al wist hij ook niet goed wat dat behelste.

Ooit op een dag bijt men voor hem in ’t stof.
De miss geeft hem een pakkerd van jewelste,
want híj klopte de sprinters, nou en of!

In het kader van de Tour de France is hier mijn wielerdrieluik: Bergkoning, Sprintkoning en Waterdrager
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Waterdrager 1 jaar 10 maanden geleden #2

Leuk, dat drieluik, Niels!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Waterdrager 1 jaar 10 maanden geleden #3

Fraaie sonnetten, wielrennen en poëzie gaan vaak goed samen. Gezienus Omvlee die hier zo nu en dan ook wat publiceert heeft ooit een vers gemaakt op elke etappe van de Tour. Zouden we misschien op Het Vrije Vers ook kunnen proberen. Wil je trouwens even naar De Waterdrager kijken? Daar vervoeg je volgens mij het werkwoord behelzen niet helemaal goed. Sorry (meer dan veertig jaar schoolfrik).
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Waterdrager 1 jaar 10 maanden geleden #4

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1301
  • Ontvangen bedankjes 623
Hendrikje, Otto bedankt voor de vriendelijke woorden.
Otto, ik vrees dat ik terug moet naar de schrijftafel.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.172 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Een sprankje warmte



Zijn achtergrond daar kon het niet aan liggen
want hij kwam uit een welgesteld gezin,
zijn pa was boer, zijn moeder dus boerin.
Hij groeide op met varkens en met biggen.

De Landbouw Hogeschool in Wageningen
doorliep hij met het allergrootst gemak,
de Roofbouw was zijn favoriete vak
maar ja, daar staan ze hier niet om te springen.

Vandaar dat hij in droefenis en wrok
als dakloos man naar Amsterdam vertrok,
waar hij in natte winterkoude nachten
een brug als slaapplek vond aan één der grachten.

Maar ’t Kerstdiner geniet hij uitermate,
hem opgediend door Mien, een Heilsoldate.

Koop koop koop