Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Kachel

Kachel 5 maanden 3 weken geleden #1

  • Jolien
  • Jolien's Profielfoto
  • Offline
  • Iemand om te respecteren
  • Berichten: 67
  • Ontvangen bedankjes 63
  • Karma: 0



Aanschouwt de dichter in zijn klamme bed
hij tikt het metrum even voor zich uit
en dan ontsnapt hem weer een zacht gefluit
als alles samenvalt in een sonnet.

De meest verheven beelden heeft hij net
met verve en met diepgang, naar verluidt
met pit en met wat peper aangekruid
zorgvuldig en met zorg op rijm gezet.

Doch plots voelt hij de kou tot op zijn bot
dit gaat niet goed, straks ligt hij hier verstijfd
en is het met de dichtersgeest gedaan

En vol van spijt roept hij O, goeie God!
alweer geen Hoge Kunst die hier beklijft:
dan maakt hij met zijn werk de kachel aan.

Deze arme poëet is al vaker bezongen, maar dat kan nog wel een keer, vind ik
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Kachel 5 maanden 2 weken geleden #2

  • Frits Criens
  • Frits Criens's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 569
  • Ontvangen bedankjes 218
  • Karma: 0
Een paar opmerkingen als dat mag.
Rijkrijm regel 4 en 5.
'Naar verluidt' betekent dat je iets hebt horen zeggen. Maar dat kan hier niet echt, want het gedicht geeft een relaas over wat er gebeurt of pas net is gebeurd.
Als je de lezer met 'Aanschouwt... etc' oproept om het tafereel te bekijken wat je ziet, is het niet logisch dat je tegelijkertijd kunt laten zien wat de degeen naar wie je kijkt voelt en wat hij van dat gevoel denkt.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Kachel 5 maanden 2 weken geleden #3

  • Jolien
  • Jolien's Profielfoto
  • Offline
  • Iemand om te respecteren
  • Berichten: 67
  • Ontvangen bedankjes 63
  • Karma: 0
Dank je Frits, voor je commentaar. Daar heb ik veel aan. Wat het rijkrijm betreft heb ik een vraag: theoretisch klopt het dat sonnet en net rijk rijm is, maar voor mijn taalgevoel liggen de betekenissen zo ver uit elkaar, dat het mij niet stoort. Wat gaat dan voor: keiharde theorie of meegaan met je eigen taaloor. Dat wil ik graag van je horen.

Ik dacht altijd dat de volta in een sonnet een wending aangeeft, een overgang van algemeen naar bijzonder, van buitenkant naar binnenkant, van natuurverschijnsel tot innerlijk gevoel etc. Dat gebeurt hier ook: in het octaaf zien we de dichter in bed liggen en zwoegen op zijn werk (buitenkant), in het sextet kruipen we in de huid van de dichter (binnenkant). Wat klopt hier dan niet?

Overigens ben ik van mening dat dit een geweldige site is!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Kachel 5 maanden 2 weken geleden #4

  • Frits Criens
  • Frits Criens's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 569
  • Ontvangen bedankjes 218
  • Karma: 0
Dat ik het rijkrijm constateer en benoem is eigenlijk al een antwoord op je vraag, Jolien.
Je opmerkingen over de functie van de chute zijn correct. Daar had ik het ook niet over. Mijn kwestie is of je perspectief in dit vers helemaal zuiver is.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.147 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Dichterlijk beperkt

Zodra ik dichten ga moet ik wel rijmen
mijn woorden zijn als rozen in een perk
het duidelijk gevolg van tuinmanswerk
het ‘heim’ gevangen in een kring geheimen

die als een buxushaagje strakgesnoeid
het kader vormen van wat ik wil tonen
een schilderij in vaste tekstpatronen
waarmee ik mij vrijwillig heb geboeid

het kan een zachte zucht zijn om te delen
een glimp van een gedachte over zon
een tafereel vol zinnen om te strelen

dat ik niet anders doen zou als ik kon
omdat die milde dwang nooit gaat vervelen
al snap ik ook geen hout van het jargon
 

Koop koop koop