Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Ons wapen wordt de opgeheven vinger *

Ons wapen wordt de opgeheven vinger * 3 maanden 1 week geleden #1

  • Remko Koplamp
  • Remko Koplamp's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1188
  • Ontvangen bedankjes 680
  • Karma: 0
Ons wapen wordt de opgeheven vinger.
De wil van vader is nog altijd wet.
Zoonlief is vooralsnog een hekkenspringer
aleer hij zich uiteindelijk verzet.

Ons wapen wordt de opgeheven vinger.
Men gunt elkaar het licht niet in de ogen.
De naaste wordt gezien als mededinger
wanneer men tracht zijn status te verhogen.

Ons wapen wordt de opgeheven vinger,
ook in het drukker wordend snelverkeer.
Terwijl men manoeuvreert met veel geslinger,
misbruikt men luid de naam van Onze Heer.

Ons wapen werd de opgeheven vinger.
Het leven werd allengs steeds zonderlinger.

* De jaren zestig staan voor de deur.
Sonnet 12-3 uit de dit jaar nog te verschijnen sonnettenkransenkrans “De vaderlandse geschiedenis” onder redactie van Hilde van Beek en Bas Jongenelen.
(NB: de regels 1 en 14 waren voorgeschreven).
Het klinkt misschien mesjogge
Ook Koplamp is gaan bloggen

www.bloggen.be/remkokoplamp / www.bloggen.be/ollekebollekewoordenboek/
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.324 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Drs. P-plein ingehuldigd



Een goed verborgen verrassing

Gisteravond, op zijn geboortedag,  werd in Amsterdam het Drs. P-plein officieus in gebruik genomen. Een duizendkoppige, uitzinnige menigte had zich voor café Quartier Putain verzameld voor deze gedenkwaardige gebeurtenis en was gelukkig voor aanvang door de ME verdreven, zodat het een gezellig onderonsje werd voor intimi, waaronder de wat meer verlopen leden van Het Vrije Vers.
Een ambtenaar die iets deed bij de gemeente (een wethouder of zoiets, wiens naam me ontschoten is) hield een toespraak die me volledig ontging omdat ik alles filmde vanaf een wankele tafel. Onder leiding van een ingehuurde dirigent ( ene Vic van de Reijt, die me later toevertrouwde dat er geen droog brood zat in dirigeren en hij er daarom een baantje bij had) zongen de aanwezigen De gezusters Karamazov en Het hart eener deerne.



Daarna werd er gedronken en kon eindelijk naar hartelust over Heinz Polzer geroddeld worden, de man, voor wie velen gesidderd hadden tijdens zijn leven. Mijn eigen verhaal, hoe hij me eens in mijn gezicht gespuwd had na een dt-fout, ging helaas verloren in de kreten van ontzetting die opstegen toen Kees Torn op een tafel sprong, zijn (slecht gewassen) T-shirt optilde en de striemen op zijn rug toonde. Ze leken me wel wat vers.
Van de samenzang maakte ik een filmopname waarbij ik in de slotregel (‘Voor de oorzaak harer zonden kon zij slechts vol deernis zijn’) inzoomde op Jan Boerstoel, omdat me dat grappig leek. Jullie zouden het vast ook grappig gevonden hebben als ik de hele zaak niet door mijn technisch inzicht gewist had toen ik de minder geslaagde foto’s verwijderde.

Het enige filmpje dat bewaard was is het internationale incident dat na afloop ontstond toen een gids die een groepje toeristen uitleg gaf, onverwacht in woede ontstak toen hij me zag.
Mensen hebben dat soms als ze me zien. Het went. Nou, dat dan maar; klik hier.
Het was een mooie dag.



Koop koop koop