Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Lijfspreuk (Pi-sonnet)

Lijfspreuk (Pi-sonnet) 5 maanden 4 dagen geleden #1

  • hanna pest
  • hanna pest's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 553
  • Ontvangen bedankjes 353
  • Karma: 0
Lijfspreuk

Ik zeg het vaak genoeg en meen het echt
Het leven is geen struggle, geen gevecht
Maar - dat durf ik gerust met klem te stellen –

Het beste wat me ooit is overkomen

Zo kon ik laatst mijn buurman nog vertellen
Die vurig aan het ondermaanse hecht
Dat ik nog leef omdat ik ooit terecht
Op zondag 112 heb durven bellen

Het beste wat me ooit is overkomen

En pas werd ik door iemand meegenomen
Die wel een tweelingbroer van Rutte leek
Een kletsmajoor, geen minnaar van mijn dromen
Dus vluchtte ik het huis uit, zonder schromen
Waardoor mijn lijfspreuk weer eens waarheid bleek


Mijn eerste Pi-sonnet, dankzij Niels.

Groet
Hanna
Laatst bewerkt: 5 maanden 3 dagen geleden door hanna pest.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Hendrikje de Koning

Lijfspreuk (Pi-sonnet) 5 maanden 3 dagen geleden #2

Leuk dat je dat gedaan hebt, Hanna!

(Ook al snap ik de clou niet helemaal ...)

Oja, r.11: "van" Rutte?
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Lijfspreuk (Pi-sonnet) 5 maanden 3 dagen geleden #3

  • hanna pest
  • hanna pest's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 553
  • Ontvangen bedankjes 353
  • Karma: 0
Dank voor je compliment. Hendrikje en het signaleren van de fout. Vind je het onoverkomelijk als ik de clou niet uitleg?

Groet
Hanna
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Hendrikje de Koning

Lijfspreuk (Pi-sonnet) 5 maanden 3 dagen geleden #4

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 3662
  • Ontvangen bedankjes 810
  • Karma: 0
Het leven is geen struggle, geen gevecht
Maar
Het beste wat me ooit is overkomen

Hanna, raadselachtig . Ervaring in een eerder, minder gunstig, bestaan?
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.138 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Utrechts sonnet 3



Het najaar valt en wolken drommen samen
De vogels trekken naar het zuiden toe
Ik weet nog dat ze in de lente kwamen
En hoe de tijd vervloog, het maakt me moe

Ik weet nog dat ze in de lente kwamen
Vanuit het niets, ineens, geen mens wist hoe
Ze floten en ze krasten onze namen
En riepen op tot moord en amour fou

Ze floten en ze krasten onze namen
Het werd een drama en een hoop gedoe
Ik weet nog dat ze in de lente kwamen
En hoe de tijd vervloog, het maakt me moe

Gelukkig is er kaas en rode port
Ik eet en drink en zie wel wat het wordt.

Koop koop koop