Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Sudan

Sudan 5 maanden 23 uren geleden #1

  • Arjan Keene
  • Arjan Keene's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • Berichten: 378
  • Ontvangen bedankjes 107
  • Karma: 0
De laatste neushoorn is nu overleden,
althans, de noordelijke witte dan,
en van die tak ontviel ons nu de man.
De deadline voor de soort is overschreden.

De bonk testosteron stond zelfs op Tinder:
"Ik houd van lekker chillen in de modder".
Helaas, zijn noordelijke witte klodder
werd qualitate qua geslacht steeds minder.

Tweeduizend kilo soortelijk gewicht
blijkt toch op deze aarde ondermaats.
Hij sterft. Zij sterven uit. Kort nieuwsbericht.

Wij stropen door, en blijven, ongestoord.
Voorgoed geruimd. Niet in de laatste plaats
door onze noordelijke witte soort.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Sudan 5 maanden 8 uren geleden #2

  • Helder
  • Helder's Profielfoto
  • Offline
  • Zeer gerenommeerd forumlid
  • Berichten: 194
  • Ontvangen bedankjes 133
  • Karma: 0
Bijzondere clou. Heel goed gevonden.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.375 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Carrollade

Hij dacht dat hij een fakir zag
Die op zijn schouders stond
Maar toen hij weer keek was het slechts
Een kilo rode hond
‘Amai!’ riep hij vol afschuw uit
‘Dat lijkt me ongezond!’

Hij dacht dat hij een zeepbel zag
Gedragen door een Turk
Maar toen hij weer keek was het slechts
Een kleddernatte kurk
‘Een fraai gedachtegoed,’ sprak hij
Het mist nog een augurk’

Hij dacht dat hij een kaaklijn zag
Die in de wolken was
Maar toen hij weer keek was het slechts
De beste van de klas
Hij durfde niet te vragen naar
Het merk van zijn matras

Hij dacht dat hij een ijsbeer zag
Geveld voor dag en dauw
Maar toen hij weer keek was het slechts
Het leven van zijn vrouw
Hij zei ‘Die heeft haar tijd gehad
Ze ruikt naar kabeljauw’

Hij dacht dat hij een zuipschuit zag
In niemandsland gestrand
Maar toen hij weer keek was het slechts
Een teken aan de wand
‘Mag ik een tasje?’ Lachte hij
‘Ik ben hier vaste klant’

Koop koop koop