Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: wens

wens 9 maanden 1 week geleden #1

Wens

Met name aan het einde van de nacht
Wanneer de dag al bijna aangebroken
Nog even in zichzelf ligt weggedoken,
Vrees ik dat tijd tot stilstand wordt gebracht

Een flits waarin er vlugger dan je dacht
Tezelfdertijd een hand wordt toegestoken
En razendsnel een vonnis uitgesproken:
De hoogste tijd, er wordt op je gewacht

Zo hoop ik dat mijn laatste dag begint:
Een datum die lang vacuüm verpakt
Zijn hardheid snel verliest als ik hem open

Waarna ik het volstrekt aanvaardbaar vind
Dat je behoedzaam door de bodem zakt
Waarop je heel je leven hebt gelopen
Laatst bewerkt: 9 maanden 1 week geleden door Otto van Gelder.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

wens 9 maanden 1 week geleden #2

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1946
  • Ontvangen bedankjes 887
Prachtig Otto, ik hoop dat die dag nog lang op zich laat wachten.
Groet, Ben
Verba volant, scripta manent.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

wens 9 maanden 1 week geleden #3

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Dichters moeten verbeelding hebben
  • Berichten: 2941
  • Ontvangen bedankjes 1205
Heel mooi, Otto!
Voor mijn gevoel wringt op punt van aangebroken. Dat kan ik mij niet voorstellen, het moet m.i. punt van aanbreken zijn. Je zou er natuurlijk iets van kunnen maken als: Wanneer de dag bijna is aangebroken
www.ingeboulonois.nl

Een dichter is een beeldhouwer die muziek schildert - C. Schouwenaars
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Otto van Gelder

wens 9 maanden 1 week geleden #4

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1946
  • Ontvangen bedankjes 887
nog net niet aangebroken?
Verba volant, scripta manent.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.124 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De luchtfiets (Tijd voor wat nieuws)



Luchtfiets


Ik fiets geen lucht en bak geen sla
En bol geen knik
Ik jou geen jij en veer geen la

Ik lak geen lui en klak geen klik
En lier geen tier
Ik vecht geen bek en tak geen tik

Ik scheer geen gek en fluit geen flier
En bal geen voet
Ik slijp geen straat en waai geen pier

Met taal toch ben ik beregoed:
Ik haspel onvolprezen stoet


Luchtfiets

Tijd voor een nieuwe versvorm: de Luchtfiets.

Luchtfiets is een versvorm waarbij de dichter opzettelijk fouten maakt tegen de vervoeging van Niet scheidbare schijnbaar samengestelde werkwoorden en schijnwerkwoorden

Rinkelrooien, laveren, nachtbraken, kwinkeleren, luchtfietsen: dit soort werkwoorden lijkt samengesteld maar is dat niet. Het vermeende werkwoordelijke deel is een bestaand werkwoord. Het vermeende niet werkwoordelijke deel is niet per se aan een woordsoort gebonden, al is het meestal een naamwoord.
Bij vervoeging mogen deze werkwoorden niet worden gescheiden, vandaar de term Niet scheidbare schijnbaar samengestelde werkwoorden.

Scheidt men deze wekwoorden toch dan levert dat een ongrammaticale constructie op. Doet men dat structureel en bewust in een nonsensvers, dan is er sprake van een Luchtfiets.

Een Luchtfiets moet rijmen, maar gepaard rijm is uit den boze, wat betekent dat een luchtfiets uit minstens drie versregels bestaat. Het aantal versregels is vanaf drie vrij, net als het aantal heffingen per regel en het metrum dat uiteraard consequent moet worden toegepast. Ten slotte dit: een gedicht mag pas de naam Luchtfiets dragen als tweederde van het aantal versregels minstens één fout bevat tegen de onscheidbaarheid van Niet scheidbare schijnbaar samengestelde werkwoorden, (afronden naar boven).

Koop koop koop