Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: wens

wens 1 jaar 2 maanden geleden #1

Wens

Met name aan het einde van de nacht
Wanneer de dag al bijna aangebroken
Nog even in zichzelf ligt weggedoken,
Vrees ik dat tijd tot stilstand wordt gebracht

Een flits waarin er vlugger dan je dacht
Tezelfdertijd een hand wordt toegestoken
En razendsnel een vonnis uitgesproken:
De hoogste tijd, er wordt op je gewacht

Zo hoop ik dat mijn laatste dag begint:
Een datum die lang vacuüm verpakt
Zijn hardheid snel verliest als ik hem open

Waarna ik het volstrekt aanvaardbaar vind
Dat je behoedzaam door de bodem zakt
Waarop je heel je leven hebt gelopen
Laatst bewerkt: 1 jaar 2 maanden geleden door Otto van Gelder.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

wens 1 jaar 2 maanden geleden #2

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2020
  • Ontvangen bedankjes 944
Prachtig Otto, ik hoop dat die dag nog lang op zich laat wachten.
Groet, Ben
Verba volant, scripta manent.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

wens 1 jaar 2 maanden geleden #3

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Dichters moeten verbeelding hebben
  • Berichten: 3223
  • Ontvangen bedankjes 1391
Heel mooi, Otto!
Voor mijn gevoel wringt op punt van aangebroken. Dat kan ik mij niet voorstellen, het moet m.i. punt van aanbreken zijn. Je zou er natuurlijk iets van kunnen maken als: Wanneer de dag bijna is aangebroken
www.ingeboulonois.nl

Een dichter is een beeldhouwer die muziek schildert - C. Schouwenaars
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Otto van Gelder

wens 1 jaar 2 maanden geleden #4

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2020
  • Ontvangen bedankjes 944
nog net niet aangebroken?
Verba volant, scripta manent.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.270 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Oogrijm



Ik schrijf het allerliefste op papier
en, zoals hier, met mijn geliefde vulpen
zoals u ziet in 'n ongelijnd cahier
met op 't bureau een vaasje gele tulpen

't Is nacht, het regent, 'n ritselend geluid
zingt om me heen, ik laat me inspireren
door eenvoud: kruidenthee met een biscuit
kalmeert mijn hart van 't overspannen geren

Niet wetend hoe mijn pen de woorden breit
die ergens (waar?) -misschien in 't onbewuste-
ontstaan; ik wil 't niet weten -so be it-
rust af en toe mijn blik op Wordsworth's buste

We delen onze lust voor gele bloemen
Hun geur en kleur doordringen m'n poëmen...

Koop koop koop