Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Hyperbolen

Hyperbolen 3 maanden 3 weken geleden #1

je bagatelliseert of niet, geen keus
maar zaak van bloed, van genen zogezegd
het grootse is voor jou niet weggelegd
en hyperbolen maken je nerveus

je versjes worden nooit majestueus
met weidse vergezichten of gevecht
om vaderland of koninklijke echt
misschien hooguit een keertje curieus

wellicht een goed idee gewoon oprecht
te schrijven, zonder loze woorden, hecht
doortimmerd, zie kapsones als iets doms

probeer, maar maak het niet te ambitieus
want eenvoud zelf lijkt soms toch pretentieus
men spreekt van nederige hoogmoed soms

Regel 9 was: een idee zou kunnen zijn steeds oprecht

Beetje belerend misschien. Ik had eerst een heel andere uitsmijter maar die vond ik weer puberaal. (en stop nu met je elitair gezeik)
Laatst bewerkt: 3 maanden 3 weken geleden door Jacob van Schaijk.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Otto van Gelder

Hyperbolen 3 maanden 3 weken geleden #2

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1277
  • Ontvangen bedankjes 608
Het metrum in regel 9 hapert
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Jacob van Schaijk

Hyperbolen 3 maanden 3 weken geleden #3

Bedankt, Niels. Ik zal het verbeteren.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.150 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Carpe diem

De meeste mensen lijken na te streven
wat in hun ogen zo belangrijk lijkt
dat al het doodgewone ervoor wijkt:
ze worden door ambities voortgedreven.

Maar wat er aan het einde van het leven
van echt belang is – als je beter kijkt –
is niet wat je uiteindelijk bereikt
maar wat je ervoor op hebt willen geven.

Zo’n oproep om te leven in het heden,
daar is al veel papier mee vol geluld.
Toch ben ik, om een zeer speciale reden,
met dit gedicht persoonlijk wél tevreden.

Opnieuw heb ik, met eindeloos geduld,
een bladzij voor mijn bundeltje gevuld.

Koop koop koop