Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Feestverlichting

Feestverlichting 5 maanden 1 week geleden #1

De winterzon werpt nog haar laatste stralen
De schemer komt, de avond valt al vroeg
Toch zal ik in het duister niet verdwalen
Ik weet de weg en er is licht genoeg

Ook als de nacht valt, voel ik me hier thuis
Mijn pad wordt fel verlicht door het geflonker
Tienduizend lichtjes leiden mij naar huis
Ik vind mijn weg wel, nergens is het donker

Ineens word ik omstraald door blauwig licht
En rode letters dwingen me tot staan
Ik staar verschrikt in een gefronst gezicht
De wijkagent kijkt mij bestraffend aan

'Je kunt het leuk vertellen, echt heel goed
Maar zorg eens dat je fietslicht het weer doet!'
Laatst bewerkt: 5 maanden 1 week geleden door Christiaan Abbing. Reden: Regel zes liep uit de pas. Was: 'En onderweg word ik...'
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Feestverlichting 5 maanden 1 week geleden #2

Goed sonnet, maar doe even iets aan de zesde regel. Die loopt versvoetig behoorlijk uit de pas.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Feestverlichting 5 maanden 1 week geleden #3

Oei, voet te veel. Slordig. Gebeurt me te vaak de laatste tijd.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.131 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Vuurwerk



Wat jammer, oud en nieuw is weer voorbij.
Romeinse kaarsen, rotjes, ratelbanden,
Chinese rollen, afgerukte handen:
ze brachten leven in de brouwerij.

Gelukkig startte het festijn erg vroeg.
Begin september hoorde je hier al
de eerste dreun, zo’n moordend helse knal.
Van zulke bommen krijg je nooit genoeg!

Ach, enkel watjes hielden hun hart vast
bij onze jaarwisselingskanonnade;
zij vreesden vuurwerkleed plus tonnen schade
en urmden over grove overlast.

Maar al die schade is toch doodnormaal?
De nieuwjaarsviering wordt dus niet vergald:
er mag gesloopt verminkt gemold geknald
want dát maakt de beleving zo totaal!


(Uit: Heerhugowardse gedichten)

Koop koop koop