Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Uit het lood

Uit het lood 18 mrt 2019 22:54 #1

je denkt zo vaak je zegt maar wat ach kom
een woord te weinig toch is dat te veel
dan zwijg je maar geen mens blijft eeuwig heel
of spreekt twee zinnen recht en eentje krom

of beter nog zo'n wildedierengrom
een puur geluid waarmee je zegt ik speel
hem wel de clown maar grijp me bij de keel
dan wordt de stilte straks ons beider mom

maar huilen mag je gaat gerust je gang
voor tranen waren jij en ik nooit bang
ga weg we hielden ons toch nimmer groot

nu komt zowaar een lachje rond je mond
veel beter toch want lachen is gezond
kom op en gier je lekker uit het lood

Bewust geen interpunctie.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Uit het lood 19 mrt 2019 09:23 #2

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • aanwezig
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 911
  • Ontvangen bedankjes 998
Het weglaten van de interpunctie heeft m.i. inderdaad een meerwaarde.
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Ik dicht plezier
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Jacob van Schaijk
Tijd voor maken pagina: 0.130 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De ark van Noach



Mijn hoeven zijn dan weliswaar gespleten,
maar omdat ik mijn voedsel niet herkauw,
mag geen gelovig mens mijn lichaam eten.
Daarbij, ik heb te veel in drek gezeten.
Zo’n modder wroetend beest, wie eet dat nou?

Dus hoor ik tot de kaste der onreinen.
De ark bevat daarvan één paar, niet meer.
Het is wel zielig voor de andere zwijnen,
die zullen van de aardbodem verdwijnen,
maar met mijn zeug ben ik een blije beer.

De reine beesten zijn met zeven paren.
Veel runderen en schapen heb je hier.
Dat heeft bij nader inzien veel bezwaren:
de rammen willen met één ooi slechts paren.
en zeven koeien vechten om één stier.

Ik lig hier met de moeder aller zeugen.
Ze ligt wellustig bij haar liefste beer.
Die onverwachte boottocht zal ons heugen:
we houden van elkaar met volle teugen
en als het even kan gaan we tekeer.

In onze tweezaamheid drijft niemand wiggen,
maar Noach haalt ons dikwijls uit elkaar.
Zijn ark is veel te klein voor extra biggen.
Dus zegt hij dat wij rustig moeten liggen,
maar daar staat onze varkenskop niet naar.

De nieuwe wereld kent nog geen gezinnen
behalve ons, de trotse pap en mam.
Wij wroeters zijn gereed om te ontginnen.
De drooggevallen aarde laat ons binnen.
Droog stonden ook de stier, de bok, de ram.