Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: levertranen

levertranen 2 weken 2 dagen geleden #1

Levertranen

De dichter vult zijn liefdesrepertoire
met meiden die zijn werk helaas niet lezen,
hun uiterlijk wordt uitgebreid geprezen:
het blond of ravenzwart of rode haar

en ‘t blauwe dan wel bruine ogenpaar
dat van de ziel de spiegel schijnt te wezen.
Hij richt zijn blik voortdurend naar den vleze
dat zich alom vertoont in ’t openbaar.

Maar schreef hij ooit een eierstokkenlied,
een hartverscheurend klinkdicht over longen,
heeft hij misschien een alvleesklier bezongen?

Zelfs levertranen kent de dichter niet:
het is niet tot zijn hersens doorgedrongen
dat liefde veel meer inhoudt dan je ziet.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Bas Boekelo

levertranen 2 weken 1 dag geleden #2

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Dichters moeten verbeelding hebben
  • Berichten: 3100
  • Ontvangen bedankjes 1312
Beste Otto,

Ik begrijp niet wat je met levertranen bedoelt.
Levertraan (enkelvoud) ken ik als het gezonde goedje wat ik als kind in de winter moest zien door te slikken.
Mogelijk verwijs je een een droge, huilende of een zwemmende lever, naar alcoholisch genot?
Graag je antwoord!
Ik vraag me bij het blond of ravenzwart of rode haar af waarom je alleen 'rode' hebt verbogen...

Hartelijke groet,
Inge
www.ingeboulonois.nl

Een dichter is een beeldhouwer die muziek schildert - C. Schouwenaars
Laatst bewerkt: 2 weken 1 dag geleden door Inge Boulonois.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Hanny van Alphen

levertranen 2 weken 1 dag geleden #3

Dag Otto,

Inge roert al een paar zaken aan die ik ook niet helemaal begrijp.

Wat ik verder een beetje vreemd vind is je overgang van eierstokken naar longen.
In het eerste kwatrijn heb je het duidelijk over de schoonheid van de meiden. Dus zou je zeggen dat hetgeen je nooit bezongen hebt zal gaan over vrouwelijke zaken zoals maagdenvlies, baarmoeder, menstruatie, enzovoort.

groet,
Hanny
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.366 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Dit nooit meer!




Een ingehuurde bekkensnijder hield toezicht op het zedelijk gehalte van het gerijmel.


Het is Gedichtenweek.
In heel het land worden boekhandels, bibliotheken en buurthuizen overstroomd door tientallen liefhebbers van deze abberante kunstvorm.
Zelfs Tilburg, toch een beetje het Amstelveen van Gelderland, ontkwam gisteren niet aan een evenement: LichteGedichtenDag.

Omdat het hier geen échte poëzie betrof trok deze voorstelling allerlei randfiguren aan en zagen 580 bezoekers 13 fossielen en wannabe's op het podium.
Het was verschrikkelijk.
Dinosaurussen als Peter Niewint, Ivo de Wijs en Jan Boerstoel waren opgegraven om mummelend voor te dragen uit eigen perkamentrollen.

Erik van Muiswinkel liet zien dat zelfs slechte poëzie cabaret overtreft. Frank Fabian  'LichteGedachtenNicht' van Keeren en Peter 'Knipmeijer deden een homo-erotische show die ze zelf duidelijk niet leuk vonden.
Theo Danes liet merken dat talent niet per se erfelijk is. En Kees Torn zag eruit als een babyBorn na midgetporn.
Roel C. Verburg en Dorine Wiersma hadden een gitaar.
Jan Beuving was niet algebraïsch, dat wil zeggen dat de functie niet voldoet aan een veeltermvergelijking waarvan de coëfficiënten zelf veeltermen zijn.
Moet ik nog duidelijker zijn?
Frank van Pamelen en Jan J. Pieterse probeerden de boel nog een beetje aan elkaar te lullen, maar hun gebruikelijke intake kon de boel niet redden.
Voor elke liefhebber van de ware poëzie was het een opluchting te zien dat het light verse duidelijk een rochelend uitstervend ambacht is.

Het enige esthetische element waren de foto's van Ingeborg Haalboom die het visuele bewijs leveren.
Op youtube is dit treurige filmpje te zien voor wie het nog niet gelooft.


     

     

Gelukkig wist de organisatie onder valse voorwendselen dit meisje, dat toevallig langsliep met haar gitaar, binnen te lokken, zodat de middag nog een klein lichtpuntje had. Die plaatsen we wat groter, om wat bij te komen van de schrik.

 


 

Koop koop koop