Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: De aftrap

De aftrap 21 apr 2019 11:55 #1

  • Louise Dorren
  • Louise Dorren's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 355
  • Ontvangen bedankjes 352
de zon begroet me met haar lentestralen
het jaarlijks ritueel gaat zo van start
de plas ligt aan mijn voeten, stil en zwart
maar geen getreuzel, niet meer langer dralen

de knopen in mijn schouders zijn verward
door de seizoenen die mijn geest verschralen
en als ik spring, na héel diep ademhalen
slaat mij het water ijskoud om het hart

mijn hersens knallen pijnlijk uit mijn kop
beloning wacht, het juk moet afgegooid
dus ik zet door en bikkel, unverfroren

mijn lichaam soebat, smeekt, gebiedt me: stop!
een paar minuten…dan ben ik ontdooid
en als die Venus op haar schelp: herboren!


19 april, 12 graden


Laatst bewerkt: 23 apr 2019 10:07 door Louise Dorren. Reden: plaatje toegevoegd
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Jacob van Schaijk

De aftrap 21 apr 2019 21:10 #2

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • dichter
  • Berichten: 3657
  • Ontvangen bedankjes 1654
Ha Louise,

Qua vorm een prima sonnet.
Ik vermoed dat het om de eerste duik in het water gaat . Twaalf graden is erg koud.
Een helder beeld krijg ik niet bij dit gedicht.
De titel Aftrap associeer ik primair met voetbal.
En dan: de knopen in mijn schouders, seizoenen die mijn geest verschralen (hoezo verschralen), het juk?, ontdooid?, en dan aan het eind de verwijzing naar Botticelli's De geboorte van Venus.
Graag jouw licht!

Hartelijke paasgroet,
Inge
www.ingeboulonois.nl
dichter & schilder
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

De aftrap 22 apr 2019 10:29 #3

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 4051
  • Ontvangen bedankjes 1041
Het is allemaal, inclusief de woordkeus, erg poëtischachtig
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

De aftrap 22 apr 2019 14:44 #4

Het spreekt mij wel aan.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

De aftrap 23 apr 2019 09:59 #5

  • Louise Dorren
  • Louise Dorren's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 355
  • Ontvangen bedankjes 352
Hoi Inge,
Qua vorm een prima sonnet.
Ik vermoed dat het om de eerste duik in het water gaat . Twaalf graden is erg koud.
Een helder beeld krijg ik niet bij dit gedicht.
De titel Aftrap associeer ik primair met voetbal.
Aftrap wordt niet alleen bij voetbal gebruikt maar ook veelvuldig in het bedrijfsleven (kick-off). Het betreft hier de start van een zwemseizoen.
En dan: de knopen in mijn schouders, seizoenen die mijn geest verschralen (hoezo verschralen), het juk?, ontdooid?,
Winterblues!!
en dan aan het eind de verwijzing naar Botticelli's De geboorte
van Venus.
Een grapje, maar ook weer niet. Misschien had je er bij moeten zijn ;)
Graag jouw licht!
Dit is een persoonlijke gedicht (daarom wellicht niet zo helder?). Ik kijk er het hele winterseizoen naar uit om weer te beginnen en het zwemmen in open water (en énkel in open water) is ONgeLOOFlijk belangrijk voor me. Geluksmomentjes.
groet,
Louise

Dank je, Jacob.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Hendrikje de Koning

De aftrap 23 apr 2019 10:16 #6

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • dichter
  • Berichten: 3657
  • Ontvangen bedankjes 1654
Dank voor je uitleg, Louise!
Een persoonlijke ervaring, dat viel te raden.
Ik weet dat de wereld er vanuit het water anders uit ziet. en uiteraard: aftrap betekent in tweede instantie ook: opening.
Zoals reeds opgemerkt, een helder beeld geeft dit gedicht mij niet; het gaat te veel kanten uit.
Geniet vooral volop van zwemmen in open, helder water, Louise!
Groet,
Inge

www.ingeboulonois.nl
dichter & schilder
Laatst bewerkt: 23 apr 2019 12:36 door Inge Boulonois.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.201 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Gelukkig 2017



Niels Blomberg geniet van het vuurwerk in zijn achteruitkijkspiegel


Dactylus-priemgetal
tweeduizendzeventien,
dit wordt een jaar
dat mij nu al bekoort,

want voor het eerst sedert
negentiennegentig
is het een
ollekebollekewoord.

Twee jaartjes wachten nog:
tweeduizendnegentien,
weer zo’n olbol-woord;
dat laat me niet koud.

Dan wordt het wachten tot
tweeduizendzeventig.
Ik word dat jaar
honderdtwaalf jaren oud.

Zou dat nog haalbaar zijn,
tweeduzendtachentig?
Dat wordt toch werkelijk
lastig voor mij.

Zes eeuwen lang is na
tweeduzendnegentig
dubbel-dactylische
rijmpret voorbij.

Hoe is mogelijk!
Zes eeuwen wachten nog!
Ach ik begrijp uw
verbijsterde schreeuw.

Even geduld tot de
zevenentwintigste
en tot de
negenentwintigste eeuw.

Terug naar het heden nu.
Vorig en volgend jaar
hebben iets aardigs
in petto zowaar.

Wij leven thans na het
tweeduizendzestiende
en vóór het
tweeduizendachttiende jaar.