Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: De Sprong

De Sprong 2 weken 5 dagen geleden #1

Gezeefd door glas zie ik de zon wat schromen
alsof zij moeite heeft met onder gaan.
Ik staar naar haar en blijf seconden staan
en spreek tot mij, je moet op adem komen!

Ik zal mijzelf eens op de dijen slaan
en dan maak ik die sprong uit duizend dromen.
Zo één waardoor er tranen zullen stromen
en ik beloond word met applaus en vaan.

Nu moet ik springen in het stille water
en na de afzet elegantie tonen.
Dat moet toch lukken zonder veel geklater.

Maar lijf en hoofd verzinnen zelf patronen.
Gezien de cijfers was mijn sprong een flater
Maar ach, geen dichter kan in water wonen.


Schaduwvers op "De aftrap" van Louise Dorren.
Laatst bewerkt: 2 weken 5 dagen geleden door Hanny van Alphen.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

De Sprong 1 week 4 dagen geleden #2

  • Raben
  • Raben's Profielfoto
  • Offline
  • Regelmatige bezoeker
  • Berichten: 34
  • Ontvangen bedankjes 1
Mooi Sonnet

Je beleeft het mee.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Hanny van Alphen
Tijd voor maken pagina: 0.234 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Jij en ik (pleiade)

De lange dagen van de zomerwende
de zoete nachten vol van maneschijn

De lange damesvinger die mij jende
de liefde was nog nooit zo puur en rein

De mooie ogen van de zo bekende
en zo beminde vrouw, mijn cherubijn

De liefde waaraan ik – een dromer – wende
bleek na een aantal weken puur venijn

Het was of blijheid uit mijn leven rende;
de zoete nachtegalenzang deed pijn

Ik voelde dode vlinders bij mijn lende
zoals gerechten vol van maden zijn

Ik had geloof gehecht aan een legende;
de ware liefde bleek slechts schone schijn

Koop koop koop