Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Liechtensteiner

Liechtensteiner 10 sept 2019 14:16 #1

Een Liechtensteiner sonnet. Met dank aan Frits, leuk om te maken.

Groei

Mijn beentjes waren veel te kort
Om met de groten mee te komen
Dus hoorde ik voortdurend: Slome
Hoog tijd dat je wat groter wordt

Ik hoopte dat met ieder bord
mijn lengte iets was toegenomen
En heb me tevens zonder schromen
Op toetje, taart en ijs gestort

Zo wist ik mij omhoog te eten
Maar na ’t bereiken van de top
Begon ik uit te dijen in de breedte

Weer loop ik achteraan te zweten
En hoor ik: Slome, schiet eens op
Een zin die ik al bijna was vergeten
Laatst bewerkt: 11 sept 2019 18:16 door Otto van Gelder. Reden: loopt beter
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Christiaan Abbing
Tijd voor maken pagina: 0.132 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Op voorhand



Wanneer ik op verjaarsvisite ga
hoor ik een kamer vol met hen die klagen.
Het blijkt voor bijna niemand te verdragen:
een oude moeder of een sleetse pa.

Zo’n vader wandelt in zijn blote kont
en ma heeft steeds haar slipje vol gescheten;
het oordeel van ‘t gezelschap volgt terstond:
~In een tehuis~ en dan de zaak vergeten.

Ik heb misschien voorlopig nog geen last,
toch bid ik U op voorhand maar alvast
dat U mij in Uw Huis wilt laten wonen,
zodra ik die symptomen ga vertonen.