Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Kasplantjes

Kasplantjes 1 maand 5 dagen geleden #1



Kasplantjes


Je ziet in het verpleeghuis vaak verdriet
Toch is er ook een glimlach om de mond
Wanneer ik even langskom met m'n hond
Het zijn vaak dieren waar men van geniet

Men aait en knuffelt hem of geeft een brokje
En is voor even zonder pijnlijk weten
Van alles wat ze liever niet vergeten.
De hete thee wordt lauw, men drinkt geen slokje

Ik zeg, er wacht nóg iemand hier op mij
Dag dames, heren, ik kom heel gauw weer
Mijn moeder, staan haar planten in een meer?
Ze wenkt wanhopig op de galerij

Geef mij je gieter maar, me lieve gunst
Die planten mam, zijn nep, ’t is plastic kunst!



Een paar kleine veranderingen na reactie van Inge.

Toch is er ook de glimlach om de mond
Wanneer ik even langskom met de hond

Die planten mam, zijn nep, ’t is plastickunst! (tussen plastic en kunst een spatie)
Laatst bewerkt: 1 maand 3 dagen geleden door Hanny van Alphen.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Kasplantjes 1 maand 4 dagen geleden #2

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • dichter
  • Berichten: 3535
  • Ontvangen bedankjes 1553
Heel mooi, Hanny, het niveau van je Cemetery blues!

Twee kleinigheden waar je nog naar zou kunnen kijken.

Toch is er ook de glimlach om de mond
Met dat bepaalde lidwoord, twee keer zelfs, heb ik een beetje moeite.
In een verpleeghuis zullen de lippen bij hooguit een paar mensen krullen...

Van alles wat ze liever niet vergeten.
Als het over een tehuis voor dementerenden of oude, zieke mensen gaat: ik denk niet dat zij dan nog bezig zijn met wat ze liever wel en niet vergeten. Ze vergeten gewoon.

Groet,
Inge
P.S. Zet s.v.p. een spatie tussen plastic en kunst
www.ingeboulonois.nl
dichter & schilder
Laatst bewerkt: 1 maand 4 dagen geleden door Inge Boulonois.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Kasplantjes 1 maand 4 dagen geleden #3

Dank je Inge,

Toch is er ook de glimlach om de mond wordt:

Toch is er ook een glimlach om de mond (ik vertel er niet bij, dat dat bij iedereen zo is)

Van alles wat ze liever niet vergeten.
Het zijn overigens niet allemaal demente mensen, ook ouderen die door andere problemen niet meer zelfstandig kunnen wonen.
Uit gesprekken met ouderen blijkt dat veel mensen die angst wel degelijk hebben.

Ik verander hier dus niets aan.

Spatie tussen plastic en kunst; komt in orde.

groet,
Hanny
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Kasplantjes 1 maand 3 dagen geleden #4

Zou je de oorspronkelijke regels met regelaanduiding (of het hele oorspronkelijke vers) onder de uiteindelijke versie willen plaatsen, in het openingsbericht? Dat is duidelijker voor mij dan wanneer ik het in het draadje als antwoord op een reactie moet terugvinden.

Reden: Wanneer ik je vers voor het eerst aanklik als er al op gereageerd is en nadat je al veranderingen hebt aangebracht, lees ik het (natuurlijk!) aandachtig. Vervolgens lees ik iemands commentaar en denk dan: He? Dat staat er toch helemaal niet? En pas een bericht of een paar berichten later lees ik je reactie met de redenatie voor de correctie. Dank!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: inge

Kasplantjes 1 maand 3 dagen geleden #5

  • inge
  • inge's Profielfoto
  • Offline
  • Redactielid
  • Redactielid Het Vrije Vers
  • Berichten: 25
  • Ontvangen bedankjes 7
Hanny, zie de Handreiking, s.v.p.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Kasplantjes 1 maand 3 dagen geleden #6

Hoi Hendrikje en Inge,

De kleine aanpassingen staan nu onder het vers :)

Ik zal er voortaan aan denken om het op die manier te doen.

groet,
Hanny
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Hendrikje de Koning
Tijd voor maken pagina: 0.124 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Mont Merlot



Voorbij Chalet Reynard is het voorbij
Want hogerop verkoopt men nergens drank
Zodat ik hier nog snel wat vloeistof tank
Voor onderweg: vin rouge, dope voor mij

Merlot, de Mont Ventoux, ik voel me vrij
Thuis lig ik altijd suffend op de bank
Hier breng ik eer aan berg en druivenrank
De top ligt op nog drie bidons, tenzij…

Verzuring, kramp, verlamming in een dij
Mijn brein verdampt op deze kale flank
Geen drinken meer, koud zweet, mijn rug een plank
Een windvlaag, afgrond, val met averij

Dat u me zwaar ontveld naar huis ziet lopen
Ligt zeker niet aan mij: bent u bezopen!

 

Bundels