Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Dubbelleven

Dubbelleven 24 jan 2020 11:11 #1

  • Frits Criens
  • Frits Criens's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1445
  • Ontvangen bedankjes 779
Wij

Er leeft een schranser diep in mijn gedachten
Die droomt van braspartij en bacchanaal
Gebraden hanen dampend op een schaal
En Vlaamse friet met mayo doen hem smachten

Toch moet het hoofdgerecht nog even wachten
Want eerst krijgt het entree een warm onthaal
Een pondje huisgerookte, vette aal
Om zo de ergste eetlust te verzachten

Vanilleroomijs, hele karrenvrachten
Met moppen slagroom kroont dit vorstenmaal
En na een plankje kaas en een bokaal
Of drie Westmalle is hij weer op krachten

Mijn smulpaap heb ik lief, al doet het pijn
Ikzelf moest van mezelf dus aan de lijn

Frits Criens
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Dubbelleven 24 jan 2020 15:02 #2

  • Niek Kalberg
  • Niek Kalberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 522
  • Ontvangen bedankjes 761
Een vers om trek van te krijgen Frits!
Maar is de ikzelf in de laatste zin niet de bewuste smulpaap, moet hij niet aan de lijn?
( wat ook weer een dubbele betekenis met zich meebrengt)

Groet, Niek
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Dubbelleven 24 jan 2020 19:09 #3

  • Frits Criens
  • Frits Criens's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1445
  • Ontvangen bedankjes 779
Niek, ik heb over je opmerking nagedacht, maar de ikzelf is niet de smulpaap. Dat kan ik ook niet opmaken uit de tekst. De ikzelf is degeen die het verhaal vertelt over de smulpaap die in zijn gedachten leeft.

c.a.
Frits
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Niek Kalberg

Dubbelleven 24 jan 2020 21:19 #4

  • Niek Kalberg
  • Niek Kalberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 522
  • Ontvangen bedankjes 761
Vanzelfsprekend Frits is de uitleg aan jou als dichter.
En zonder er Jung bij te halen (Ich, Uberich, het tenslotte Light Verse..)
had ik sterk de idee dat jouw smulzucht, dus de smulpaap in jou degene was die van jou aan de lijn moest. ( en aan de lijn gelegd..)
Een eigenschap dus die je in jezelf wil beteugelen.

En nu ga ik aan de chocovla met slagroom en pure hageltjes, het is een gevaarlijk vers ;-)

Groet, Niek
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.183 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

P-rimeur

Dit interview verschijnt over enkele dagen in Knack; nu al op het Vrije vers!


 

 

Drs. P en Jean Blaute
Knack, 15 sept 2012 – Stijn TORMANS

Drs. P is 93 geworden, geen leeftijd om 'vrolijk door het leven te dartelen'. Maar af en toe schrijft hij een ollekebolleke, dat vindt hij plezierig. Net als een gesprek met zijn oude vriend Jean Blaute. 'Het einde van de beschaving, Jean, dat zou ik nog eens graag meemaken. Het lijkt me een schilderachtig schouwspel.'
Hij is een van die mensen die nog brieven sturen. Op een ochtend zat er een in de bus: 'Waarde mijnheer Tormans, dank u zeer voor uw schrijven. U bent uit hoofde van uw beroep weetgierig. De eerste vraag kan ik beant­woorden: het gaat goed wat mijn gezondheid betreft, Geestelijk ben ik in verval. (...) Ik moet aan te veel tege­lijk denken, en ben geneigd wat achter me ligt zo snel mogelijk te vergeten. Hoe ik me staande houd in deze wankele tijden (uw woorden), dat verbaast me ook enigszins. Tot een ontspannen con­versatie ben ik evenwel graag bereid. Verwacht weinig exacte informatie. Met oprechte groeten. Heinz Polzer. Excuses voor het gebrekkige handschrift.’
Maannden later. Op weg naar het station herlees ik het briefje. Naar exacte informatie vragen is zinloos: die is bekend. Drs. P, Heinz Polzer, werd in 1919 geboren in Zwitserland. Hoewel hij al sinds 1922 in Nederland woont, heeft hij het Zwitserse staats­burgerschap nooit afgezworen. Zelfs niet officieus: door zijn dikke brilglazen overschouwt hij al 93 jaar de wereld. Om die vervol­gens, op onnavolgbare wijze en met Zwitserse precisie, op rijm te zetten. Het resultaat wordt alom geprezen: honderden liede­ren, waarvan een groot deel verzameld is op Compilé Complé. Veel ollekebollekes, zijn favoriete versvorm.

Optreden doet Drs. P al jaren niet meer. Hij heeft geen leef­tijd meer om vrolijk door het leven te dartelen. Maar een olleke­bolleke bij tijd en stond, dat kan er nog wel van af. Hij schrijft ze bij voorkeur om drie uur in het Pulitzer Hotel in Amsterdam. Omdat 'Pulitzer wel wat op Polzer lijkt, altijd een goede eigen­schap voor een naam'.

Twee uur later, om klokslag vijf uur, keert hij weer huiswaarts. Waar zijn vrouw Mieke hem 'handenwringend' opwacht. Zo gaat het al jaren. Zwitsers, hou ze maar eens van straat. 

Lees meer...