Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: biecht

biecht 24 okt 2020 16:05 #1

Een droevig exemplaar in de serie kattensonneten

Biecht

Ik geef het toe, ik heb een kat gedood
natuurlijk niet met voorbedachten rade
maar het geheugen legt vol ongenade
de lege plekken in mijn kamer bloot

De dag had minder uren dan begroot,
ik had de wasmachine vroeg geladen
maar koos pas 's middags: kort en 60 graden
nadat ik het patrijspoortdeurtje sloot

Dan volgt een reeks van alledaagse dingen,
ik trek mijn schoenen aan en dan een jas
om even naar de supermarkt te lopen

Ik volg dit smalspoor van herinneringen
tot ik ontdekte dat ik dader was
en doe weer duizend keer het deurtje open
Laatst bewerkt: 25 okt 2020 09:17 door Otto van Gelder. Reden: kritiek
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.125 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Wallen





Wanneer ik ’s avonds met mijn jongeheer
de Oude Zijde van de stad bewandel,
dan zie ik ogen groot als een amandel.
Mijn hart gaat als een mitrailleur tekeer.

Ze komt niet uit Den Helder of Den Andel.
Ze is geboren bij het Baikalmeer,
waaruit ik aangeslagen concludeer,
dat ik getuige ben van vrouwenhandel.

Ik sta versteend. Wat kan ik hieraan doen?
Hoe krijg ik haar weer thuis, terug naar het oosten?
Moet ik naar burgemeester Van der Laan?

Eén actie slechts getuigt van goed fatsoen:
haar voor een klein bedrag een beetje troosten,
dan hebben wij er allebei wat aan.