Er liep hier zojuist een banaan door de straat
Daar achter twee kersen, precies in de maat
En verder een perzik, een appel, een peer
Ze hinderden joelend het autoverkeer

Een rel werd geboren, ze riepen heel luid
"De fruittax moet lager, te duur is het fruit
Het moet veel goedkoper, dat weet ieder mens"
Ze staken vervolgens een pruim in de hens

De maat was snel vol, een agent kwam erbij
Die riep toen zijn maats en ze keken niet blij
Met knuppels werd toen snel de rust weer hersteld
De fruitploeg bleef achter, geblutst en ontveld

Die avond: het relletje kwam op teevee
De persofficier keek een beetje gedwee
Zij sprak van “Het rood voor de ogen, een roes,
We sloegen die vruchtenclub bijna tot moes”

Ga nooit over straat in zo’n fruitpromopak
Want voor je het door hebt lig jij in de prak

Interessante pennevrucht Ben, een sonnet van maar liefst 18 regels.

Fruitige groet, Maarten

O bliksemkater! Dat is me even een suffe flater...
Dank je Maarten voor je oplettendheid.
Aan de redactie: plaats het ding maar in een andere categorie.
Met groet, Ben

Haha, ik zat ook al wat verwonderd te kijken, zowel naar de lengte als naar het metrum.
Leuk vers, Ben! Alleen de eerste regel al...
Aangezien je het gebruik van leestekens niet schuwt, zou r.8 nog een kommaatje kunnen gebruiken.

Rustig bij de sonnetten laten staan, Ben: gewoon een variant van het 'heroic sonnet'. Weliswaar niet zo bekend, maar het bestaat:
www.poetrymagnumopus.com/topic/1548-heroic-sonnet/

Hartelijke groet,
Wim

Allereerst: ere wie ere toekomt. Mijn dochter stuurde me de eerste regel. "Pap, kun jij hier een versje mee maken?"

Wim, deze sonnetvorm kende ik nog niet. Ik merk alleen dat mijn rijmschema iets te simpel is (gepaard rijm) en het metrum ook niet klopt (tetrameter, 3 amfibrachen + jambe).
Het was wel leuk om 'm te maken. (Binnen een half uur af en retour gezonden naar de dochter)

Dank, Christiaan, ik heb hier en daar wat leestekens toegevoegd. Ik ben daar niet heel consequent in maar waar het de leesbaarheid of een adempauze dient is een komma soms noodzakelijk.

Conclusie: toch maar laten staan, bij wijze van uitzondering.

Met groet, Ben