Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Quirien ne va plus

Quirien ne va plus 8 jaren 5 maanden geleden #1

  • Katja Bruning
  • Katja Bruning's Profielfoto
Quirien ne va plus


‘U bent, u bent een hele aardige verschijning.’
‘Dat zie ik zelf heus ook wel in de spiegel, hoor!
Het meeste voel ik verreweg voor uw verdwijning.’
‘Zoals u wilt, dan ga ik er nu snel vandoor.

Maar mochten andere vrijers treden in mijn spoor
Dan zal dat leiden tot mijn spoedige verkwijning.
Ik hang mij op! (Eerst zoek ik hamer op en boor
Voor reparatie van mijn wrakke deur-omlijning.)’

‘Hoe heb ik het met u, bent u nou nóg niet weg?
Wat moet ik zeggen om u ’t snelste weg te krijgen?
Straks komt Quirien, met wie ik graag een kaartje leg.

Nee, jammer, moet een wachtwoord mailen, dat is pech!
- Ach wat, komaan! Wat zit je nu bedroefd te zwijgen?
Ik plaag je, mallerd!, maar (x x) met wat ik zeg.’


Katja Bruning
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.099 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Een film die in de stilte draait



Het is als het verslapen van de geest,
stel ik mij voor. Een ondertiteld dromen
van wat er was en wat wellicht zou komen,
een carnaval van beelden. Als een feest.

En wat voor één! Een optocht van fantomen
waarin je eindeloos de lippen leest
van iedereen die hier ooit is geweest,
waarvan nooit meer een teken is vernomen.

Maar dit is een parade zonder woorden
en nergens klinkt muziek of hoorngeschal.
Men danst met knekels op een dodenbal.

Je schreeuwt vergeefs, verstomd, je eigen naam.
Er is geen god of liefde die het hoorde.
Intens geleefd. En dan de poppenkraam.

Koop koop koop