Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Quirien ne va plus

Quirien ne va plus 8 jaren 7 maanden geleden #1

  • Katja Bruning
  • Katja Bruning's Profielfoto
Quirien ne va plus


‘U bent, u bent een hele aardige verschijning.’
‘Dat zie ik zelf heus ook wel in de spiegel, hoor!
Het meeste voel ik verreweg voor uw verdwijning.’
‘Zoals u wilt, dan ga ik er nu snel vandoor.

Maar mochten andere vrijers treden in mijn spoor
Dan zal dat leiden tot mijn spoedige verkwijning.
Ik hang mij op! (Eerst zoek ik hamer op en boor
Voor reparatie van mijn wrakke deur-omlijning.)’

‘Hoe heb ik het met u, bent u nou nóg niet weg?
Wat moet ik zeggen om u ’t snelste weg te krijgen?
Straks komt Quirien, met wie ik graag een kaartje leg.

Nee, jammer, moet een wachtwoord mailen, dat is pech!
- Ach wat, komaan! Wat zit je nu bedroefd te zwijgen?
Ik plaag je, mallerd!, maar (x x) met wat ik zeg.’


Katja Bruning
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.123 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Novemberzombie



Het regent en daar komt een zombie,
Weer keert dat monster en belaagt
Het hart tot bloedens toe, alsof die
Geen heimelijke pijnen draagt.

En uit diens kamer, vol met gaten,
Waar dagelijks leven werd verricht,
Gulpt reeds het rode bloed gelaten
Doorheen gekleurd namiddaglicht.

De zombies gaan zoals zij gingen,
Er is allengs geen onderscheid
Meer tussen zombie-erinneringen
En wat beleefd wordt als ie bijt.

Verloren zijn de laatste wegen
Om te ontkomen aan de strijd;
Altijd die zombies, altijd regen,
Altijd dit dode hart, altijd.

Bundels