Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Quirien ne va plus

Quirien ne va plus 23 dec 2010 19:47 #1

  • Katja Bruning
  • Katja Bruning's Profielfoto
Quirien ne va plus


‘U bent, u bent een hele aardige verschijning.’
‘Dat zie ik zelf heus ook wel in de spiegel, hoor!
Het meeste voel ik verreweg voor uw verdwijning.’
‘Zoals u wilt, dan ga ik er nu snel vandoor.

Maar mochten andere vrijers treden in mijn spoor
Dan zal dat leiden tot mijn spoedige verkwijning.
Ik hang mij op! (Eerst zoek ik hamer op en boor
Voor reparatie van mijn wrakke deur-omlijning.)’

‘Hoe heb ik het met u, bent u nou nóg niet weg?
Wat moet ik zeggen om u ’t snelste weg te krijgen?
Straks komt Quirien, met wie ik graag een kaartje leg.

Nee, jammer, moet een wachtwoord mailen, dat is pech!
- Ach wat, komaan! Wat zit je nu bedroefd te zwijgen?
Ik plaag je, mallerd!, maar (x x) met wat ik zeg.’


Katja Bruning
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.123 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Driek - reactie van Joris

driekstrikkl
Wanneer hij niet ging stappen in de stad
En thuis tot wat bezinning was genegen
Heb ik vaak uren op zijn schoot gelegen,
Het onbetwiste voorrecht van de kat
 
Hij streelde als in trance de onrust glad
En vroeg dan soms, het ogenblik ontstegen:
Wat kom je na je laatste adem tegen?
Alsof ik dit soort voorkennis bezat
 
Toch jammer dat hij niet besefte dat
Je niemand tot een uitspraak kunt bewegen
Die enkel stilte heeft als woordenschat
 
Maar nu hij zelf al tien jaar heeft gezwegen
Denk ik dat hij op vragen die hij had
Inmiddels wel een antwoord heeft gekregen