Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Ramsey Nasr lyrisch over een sonnet

Ramsey Nasr lyrisch over een sonnet 8 jaren 7 maanden geleden #1

  • Arjan Keene
  • Arjan Keene's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • Berichten: 455
  • Ontvangen bedankjes 203
Dit wilde ik toch niet onvermeld laten, vooral voor Jaap ;-).
In het radioprogramma 'Met het oog op morgen' wordt in deze twee weken voorafgaand aan 26 januari elke avond om 11.55 uur een gedicht gelezen en kort becommentarieerd. Dit in de aanloop naar de uitslag van de Turing Nationale Gedichten Wedstrijd. (www.nationalegedichtenwedstrijd.nl)

In de editie van gisteren las Ramsey Nasr een gedicht voor (selectie is van John Jansen van Galen). En niet zomaar een gedicht, nee, een sonnet. Dat dat er door is gekropen mag al een wonder heten, de voorselectie dit jaar werd door de redactie van Awater gedaan. Niet een typisch versificatiedriftig gezelschap.

Het is – vond ik - retrospectief erg grappig dat Nasr zeer lyrisch over het sonnet is, maar met name over het achterschuilende ambacht. (ps voor de non-enjambementisten ; daar heeft-ie het niet over ;-)

Aan de auteur het verzoek zich, als hij/zij hier niet bekend is, zich na de 26e subiet bij deze club te vervoegen. Ik ben het niet zelf, voor de duidelijkheid, zit wel in de top 100 met een ander vormvast gedicht (dat wilde ik eigenlijk wel onvermeld laten, maar nu het toch ter sprake komt ;-)

Hier is de mp3 te beluisteren (dus van 18 januari):
weblogs.nos.nl/methetoogopmorgen/2011/01...-gedichtenwedstrijd/
Voor de volledigheid (morgen is de tekst aldaar al verdwenen) hier het gedicht, van anonymus:
(Met dank aan de niet formeel verleende toestemming van auteur etc.)


Afloop

Zoals je vroeger in zo’n puzzeltocht
nog uren van de finish liep te dromen;
je had al vroeg een afslag niet genomen
en kreeg pas aan het einde achterdocht.

Een pad naar rechts is ook een rechterbocht
en eiken zijn soms net kastanjebomen.
Je had gedacht heel ver te kunnen komen
maar alles bleek ten slotte vergezocht.

Zo vrees ik voor mijn laatste ogenblik.
Dat ik mijn levenspad afloop en schrik

omdat wat ik aan waarheid overhoud
ten slotte ook op drijfzand is gebouwd

en ik ineens heel zeker weet dat ik
al jaren met een ander ben getrouwd.
(anoniem)
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.161 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Ollekebolleke



Eén heette Balthasar
Eén heette Melchior
Eén heette Caspar
En één heette Piet

(Deze had echter een
Zingendezaagconcert
Met zijn regering
En was er dus niet)

Uit: Kijkvoer & leesgenot

Bundels