Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Uit De Lucht

Uit De Lucht 8 jaren 6 maanden geleden #1

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1389
  • Ontvangen bedankjes 661
Het doet mij in de ochtendthee verslikken
Het Vrije Vers is zomaar uit de lucht
Men heeft verzuimd de schijven op te krikken
En dus laat de provijder mij zo schrikken
Men lijkt voor overschrijding zeer beducht

Mijn ochtendthee verrimpelt door mijn zucht
Ik sta daar wat te wegen en te wikken
Hoe wordt de ochtend verder overbrugd
Als niet meer in gedichten kan gevlucht?
Moet ik als dichter alles dan maar pikken?

Het is nu al een tijdje na de noen
De januarizon is bijna onder
Ik kijk nog gauw een keertje en o wonder!
Het Vrije Vers is terug en net als toen
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Uit De Lucht 8 jaren 6 maanden geleden #2

  • Hans Manders
  • Hans Manders's Profielfoto
  • Offline
  • Gedreven forumlid
  • Berichten: 107
  • Ontvangen bedankjes 62
Erg leuk gedicht, waarin ik me herken. Ik zat weliswaar op mijn werk. Daar probeerde ik het niveau van de werkdag op te krikken door even op mijn favoriete site te kijken. Wat bleek: deze was uit de lucht. Nu moest ik er helemaal zelf iets van maken vandaag. Toen ik halverwege de middag nogmaals keek, bleek het probleem gelukkig weer hersteld. Ik kon dus opgelucht naar huis in de wetenschap dat mijn avond niet meer stuk kon.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Uit De Lucht 8 jaren 6 maanden geleden #3

  • Bas Boekelo
  • Bas Boekelo's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 3880
  • Ontvangen bedankjes 926
Bliksemsnel een gedicht geschreven, Een dubbele prestatie.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.233 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Met het gevoel op reis

O, wat weet ik mij verlaten!
Niets is hier voor mij bestemd.
In mijn sokken zitten gaten
en ik voel in lichte mate
heimwee vlak achter mijn hemd.

Wat je zei, heb ik bekeken,
elke bezienswaardigheid.
Ik rijd rond in fraaie streken,
maar mijn hart laat ik niet spreken.
Ik verdrijf hier slechts de tijd.

Niemand kan ik hier bereiken
nu jij het bij brieven laat!
En ik sta hier vreemd te kijken
naar een standbeeld dat moet lijken
op een god die niet bestaat.

Binnen staan, bloot en losbandig,
nog meer beelden klaar voor mij.
(Daarvoor maakt men geld afhandig!)
En ik blijf alweer verstandig
en ik laat het er maar bij.

Ach, de mens weet van nature
dat hij dikwijls wachten moet.
Maar dat wachten kan lang duren
en dan ga je kaarten sturen:
“Liefste, hier is alles goed.” 

’s Nachts kan ik de slaap niet vatten
en ik steek mijn narrenkop
uit het raam, word dan flink nat en
onder het gekrijs der katten
loop ik een bronchitis op.  

 

Een vertaling door Driek van Wissen van Sentimentale Reise uit de bundel Lyrische Hausapotheke van Erich Kästner.

 

 

Bundels