Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Aan mijn zoon

Aan mijn zoon 08 mrt 2011 11:41 #1

Beste collega's, hierbij mijn eerste inzending op dit illustere forum. :-)


Aan mijn zoon

Herkenbaar, nu al, jouw begeesterd willen,
de aanspraak die je maakt op eigen oordeel.
Voor jou geldt, simpel: ga er maar eens aan staan;
neemt kansen uit de kuilen, stuurt je wagen

op weg naar weer een ingeslagen baan.
Mijn trots ben jij, meer spiegel welbeschouwd
dan beiden voor elkander mochten wijken.

Er komt een dag waarop zal moeten blijken
dat zelfs ook ik, die jou het meest vertrouwd
is, in de nacht ben omgekeerd, ontdaan

van adem, stem ~ hoe zal het je mishagen,
dit vals verraad, het kan alleen maar kaalslaan,
zich ook in onmacht schikt, en wikt, een doopceel
licht.

Ontzeg mijn kind ons wreed verstillen.
Laatst bewerkt: 08 mrt 2011 14:59 door Harry J.M. Kleinhoven. Reden: Strofe 4, r.2-3: einderegelklemtonen klopten niet, nu wel.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Aan mijn zoon 08 mrt 2011 17:00 #2

  • Arjan Keene
  • Arjan Keene's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • Berichten: 467
  • Ontvangen bedankjes 217
Harry! Een aangename verrassing. Mooi gedicht trouwens.
Als mede-optimist en -melancholicus (weerleg dit naar wil uiteraard): bijzonder welkom hier!

met groet, Arjan Keene
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Aan mijn zoon 08 mrt 2011 17:55 #3

Dag Arjan, dank voor je hartelijk welkom! En dat heb je goed gezien, melancholici zijn de grootste optimisten. :-)

Beste groet,
Harry
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Aan mijn zoon 12 mrt 2011 16:14 #4

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • dichter
  • Berichten: 3678
  • Ontvangen bedankjes 1671
Dag Harry,

Ik kom je steeds weer tegen.
"Aan mijn zoon", een mooi onderwerp natuurlijk.
In regel 4 begrijp ik de "t" in de persoonsvorm van "neemt" en "stuurt" niet.
Van het Contrabas Gedichtenforum ken ik je als zeer accuraat qua taal, dus kan ik me moeilijk voorstellen dat de "t" er per ongeluk staat. Tenzij je zeer hevig aan het vasten bent (grapje natuurlijk).
Bij het lezen van de slotregel denk ik dat het gedicht niet aan je zoon maar aan de Grote Schikker is geschreven...

Hartelijke groet,
Inge
www.ingeboulonois.nl
dichter & schilder
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Aan mijn zoon 14 mrt 2011 02:39 #5

Dag Inge, dank voor je kritische reactie. In r.4 staat: [je] neemt, [je] stuurt. En de slotregel is idd. gericht aan de Grote Beschikker, klopt. Daarom ook die witregel eraan vooraf, als om die overgang mede in de bladspiegel te laten blijken.

Beste groet,
Harry
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re: Aan mijn zoon 14 mrt 2011 14:33 #6

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • dichter
  • Berichten: 3678
  • Ontvangen bedankjes 1671
Dag Harry,

Dank voor je antwoord!
Het verwarrende zit voor mij in de overgang van regel 3 naar 4.
Eerst "ga (jij) er maar eens aan staan", i.e. imperatief enkelvoud, en dan, na inversie: "(jij) neemt kansen uit de kuilen, stuurt je wagen ", wat ik in eerste instantie lees als imperatief meervoud en dat verwart.
Mooi trouwens die bespiegeling/omkering qua vorm en inhoud in de middelste twee strofen...

Grote groet,
Inge
www.ingeboulonois.nl
dichter & schilder
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.247 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent